Τι Συνέβη Μετά…(2023)
(What Happens Later) | Πρώτη προβολή: 25-01-2024
Γιάννης Ν. Γκακίδης
Μπορεί όλα τα παραπάνω, να εμπεριέχουν το στοιχείο της μελαγχολίας, αλλά η ταινία είναι διανθισμένη με χιούμορ και αισιοδοξία. Μια αισιοδοξία που πηγάζει, από τις ανθρώπινες σχέσεις που αναπτύσσονται μέσα στο ιδιαίτερο χρονικά και τοπικά πλαίσιο αφήγησης.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2024-01-18
Δεν τέμνει βαθιά τα θέματα η Ράϊαν που δείχνει να κολλάει σκηνοθετικά μετά το πρώτο μισό. Βρίσκει ωστόσο μερικές οπτικές λύσεις και, στα δύσκολα, καταφεύγει σε σιωπές και βλέμματα αντί για ακόμη περισσότερα ευφυολογήματα, αντλώντας έμπνευση από τον μέντορά της, τη Νόρα Έφρον, στη μνήμη της οποίας αφιερώνει το Τι συνέβη μετά.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2024-01-20
Αν και η θεατρική δομή της «μεσήλικης» αυτής ρομαντικής κομεντί είναι εμφανής στους διαλόγους, η Μεγκ Ράιαν στη μόλις δεύτερη σκηνοθεσία της για το σινεμά, καταφέρνει να την κάνει να μην μοιάζει τόσο στατική, ενώ το εύρημα της φωνής των ανακοινώσεων να συνομιλεί με τους ήρωες είναι ιδιαίτερα διασκεδαστικό.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Κάπου στο όλο εγχείρημα διακρίνεις σκιές από το «Όταν ο Χάρι γνώρισε την Σάλι», που παραμένει η μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας της Ράιαν και ίσως η ταινία από την οποία ως ηθοποιός ποτέ δεν κατάφερε να ξεφύγει πλήρως.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Ρομαντική κομεντί σε σκηνοθεσία Μεγκ Ράιαν, βασισμένη στο θεατρικό έργο του Στίβεν Ντίετζ «Shooting Star», που εκμεταλλεύεται στο έπακρο το ταλέντο των δύο πρωταγωνιστών, αλλά χρησιμοποιώντας όλα τα κλισέ των ρομαντικών κομεντί, καταλήγει αφόρητα βαρετό και προβλέψιμο.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Η ύπαρξη και μόνο της Ράιαν μπροστά και πίσω από την κάμερα δίνει στο έργο μια βαρύτητα και μια δεδομένη αξία, ακόμα κι ως αξιοπερίεργο συμπληρωματικό κομμάτι ενός χολιγουντιανού κεφαλαίου.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
2024-01-10
Με όρους αυστηρής κριτικής είναι «μια ακόμα ρομαντική ταινία». Όσοι έχουμε έναν καλό λόγο να πούμε για την ταινία, ανήκουμε σίγουρα στη γενιά που μεγαλώσαμε με τη Μεγκ να μας κλείνει το μάτι από τη μεγάλη οθόνη και της συγχωρούμε τη μη μετάβαση της στον «ενήλικο» κινηματογράφο.
Αχιλλέας Βασιλείου
2024-01-12
Είναι ευπρόσδεκτο κυρίως για την Μεγκ Ράιαν, έχει τις στιγμές του αλλά παραμένει για πολλή ώρα καθηλωμένο στο έδαφος σαν τις πτήσεις των πρωταγωνιστών.
Αγγελική Καρυστινού
2024-01-14
Η Ράιν μπορεί να μη λέει κάτι καινούργιο πέρα από το ότι τελικά σε έναν χωρισμό ο καθένας έχει το δικό του μερίδιο ευθύνης, όμως αντιμετωπίζει την ιστορία της με ευαίσθητη ματιά, χωρίς να εγκαταλείπει το χιούμορ και την αθωότητα, που την έστεψαν αδιαφιλονίκητη βασίλισσα των ρομαντικών κομεντί.
Κώστας Ζαλίγκας
2024-01-16
Η Μεγκ Ράιαν δοκιμάζει τις δυνάμεις της στη σκηνοθεσία και φέρνει στη μεγάλη οθόνη ένα θεατρικό έργο αλλά φλυαρεί, αποτυγχάνει ερμηνευτικά και δεν έχει καμία ιδέα πώς να δώσει αίμα και ψυχή σε αυτή την ιστορία.
Απόστολος Κίτσος
Μια μάλλον βασανιστική ταινία στην μεγαλύτερη διάρκειά της, με έναν πρώην έρωτα για μεσήλικες να μην καταφέρνει σχεδόν καμία στιγμή να ανθίσει ξανά, με τις σπίθες μεταξύ τους να τις αναζητούμε με το σταγονόμετρο.
Ανδρέας Κύρκος
Η πάντα ικανή σε τέτοιους ρόλους ηθοποιός όφειλε ίσως να εμπιστευτεί το ένστικτο, τη φωνή και το ταλέντο ενός σκηνοθέτη ή μιας σκηνοθέτριας και να μην ξοδέψει η ίδια ενέργεια πίσω από την κάμερα.
Λήδα Γαλανού
2024-01-06
Όταν η Μεγκ Ράιαν συνάντησε τον Ντέιβιντ Ντουκόβνι, σε μια ρομαντική κομεντί αεροδρομίου που δεν καταφέρνει ν' απογειωθεί.
Νίκος Δρίβας
Η ταινία What Happens Later αποτελεί την αντιγραφή της... αντιγραφής, δεν έχει κάποια φρέσκια ιδέα και το κάτι παραπάνω που θα μπορούσε να αξιοποιήσει η κεντρική ιδέα. Θα την έχετε ξεχάσει σίγουρα, λίγα λεπτά μετά το τέλος της.
Βαρβάρα Κοντονή
2024-01-08
Μετά το πέρας της ταινίας (αδικαιολόγητα μεγάλη η διάρκειά της, εν τω μεταξύ), θα έχεις μια και μοναδική απάντηση στο «What Happens Later». Κανείς δεν νοιάζεται.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
Μια ξαναζεσταμένη rom com συνταγή, σερβιρισμένη με άνοστα κινηματογραφικά υλικά και γερές δόσεις αφέλειας.
Παναγιώτης Μήτσικας
2024-01-04
Σίγουρα όλο και κάποιος συγγενής σας στα 50+ (το κοινό στο οποίο απευθύνεται η ταινία) θ' αναφωνήσει... «Ω, τι γλυκό!».
Νίκος Τσαγκαράκης
Εδώ η πρωταγωνίστρια μεταφέρει το θεατρικό έργο «Shooting Star» του Στίβεν Ντιτς, που ανέβηκε πρώτη φορά το 2008, δυστυχώς όμως χωρίς να καταφέρνει ν' αναβιώσει τη χημεία, τη γλυκύτητα και τη θαλπωρή των μεγάλων επιτυχιών της.
Χάρης Αναγνωστάκης
Η ταινία, πάσχει από τα στερεότυπα του είδους, τα οποία ανακυκλώνει χωρίς φειδώ, ενώ και το χιούμορ είναι πιο πλαστικό και από το παραφορτωμένο με επεμβάσεις πρόσωπό της. Κάθε σκηνή θυμίζει κάτι από παλαιότερες ρομαντικές κομεντί, ενώ οι ερμηνευτικές μανιέρες δίνουν και παίρνουν.
Ορέστης Μαλτέζος
2024-01-02
Η ταινία αυτή, με την απόλυτη αστοχία στην κινηματογράφηση και τις ερμηνείες, είναι καταδικασμένη να απογοητεύσει ακόμα και τους πιο σκληροτράχηλους λάτρεις της κομεντί. Ή μάλλον, κυρίως αυτούς.
