Άγγελος Πολύδωρος
2024-04-20
Είναι μαγεία. Οι λάτρεις της ασπρόμαυρης φωτογραφίας, θα απολαύσουν τη σειρά, όπως επίσης και όλοι οι υπόλοιποι που τους αρέσουν τα παιχνίδια μεταξύ γάτας και ποντικού και όχι η ξέφρενη δράση.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Ο «Ρίπλεϊ» ξεπερνά τα όρια της απλής ψυχαγωγίας και αναδεικνύεται ένα έργο τέχνης στην πιο αγνή του μορφή. Είναι μια απόδειξη της δύναμης της αφήγησης, όπου η αισθητική συγκλίνει με τη διανόηση για να δημιουργήσει μια εμπειρία που αντηχεί πολύ μετά τους τίτλους τέλους.
Ναταλία Πετρίτη
Όσοι δεν φοβηθούν τον slow-paced ρυθμό του θα απολαύσουν ένα σπάνιο τηλεοπτικό διαμάντι.
Αντιγόνη Πάντα-Χαρβά
Κάθε σκηνή είναι μελετημένη και σεταρισμένη αριστουργηματικά μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια και ακόμα και όταν δεν ακούγεται μουσική αλλά μόνο ο ήχος της θάλασσας ή κάποια βήματα στο πλακόστρωτο ή ένα τρένο που περνάει ή ένα τηλέφωνο που χτυπάει, το αποτέλεσμα είναι σαν πίνακας που θέλεις να κρεμάσεις στο σαλόνι σου.
Γ. Αντίοχος
Το σασπένς είναι βραδύκαυστο, αλλά απόλυτα απολαυστικό, το ιταλικό background θυμίζει καρτποσταλικό εφιάλτη και κάπως έτσι το «Ripley» αποτελεί ένα τηλεοπτικό επίτευγμα.
Αντώνης Παυλίδης
2024-04-08
Η υποβλητική κινηματογράφηση, οι εξαιρετικές ερμηνείες από το βασικό τρίο αλλά και η σαγηνευτική μουσική, κάνουν την σειρά must-watch.
Γιώργος Μανίκας
Συμπέρασμα: ένας θρίαμβος! Μακάρι να υπάρξει και δεύτερος κύκλος!
Γιώργος Πράτανος
2024-04-10
Ο Τομ Ρίπλεϊ, ο μυθιστορηματικός κοινωνιοπαθής ήρωας «επιστρέφει» θριαμβικά στην πιο άρτια -σεναριακά και κινηματογραφικά- σειρά της χρονιάς.
Βασιλεία Καλαφάτη
2024-04-18
Σε ένα ασπρόμαυρο φόντο, ο Ζέιλιαν στήνει ένα φωτογραφικό παζλ, κάθε κομμάτι του οποίου είναι, πέρα από αισθητικά άρτιο, ενδεικτικό της ψυχοσύνθεσης του Ρίπλεϋ και συχνά καθοριστικό για την πλοκή.
Δημήτρης Πολιτάκης
2024-04-12
Το διάσημο μυθιστόρημα της Πατρίτσια Χάισμιθ «Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλεϊ» απλώνεται αργά και υποβλητικά στην πιο κινηματογραφικά φιλόδοξη ίσως τηλεοπτική σειρά που έχει παρουσιάσει ποτέ το Netflix.
Τάνια Σκραπαλιώρη
2024-04-14
Όποιος τον ακολουθήσει μέχρι το τέλος θα ανταμειφθεί με ένα έργο τέχνης από αυτά που πολύ δύσκολα μπορούν να χωρέσουν στην τηλεοπτική φόρμα και με έναν Ripley που αν μη τι άλλο έχουμε κάθε λόγο να θυμόμαστε.
Αγγελική Κουρουτζή
2024-04-16
Aν αφεθείτε στο ρυθμό του, είναι εξαιρετικά πιθανό πως θα παρασυρθείτε σε μια μοναδική νοσταλγική κινηματογραφική εμπειρία.
Paraskevi G
;Oταν μιλάμε για έναν από τους πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες που έχουν φτιαχτεί ποτέ, εννοείται ότι μπαίνεις στη διαδικασία να δώσεις μία ευκαιρία. Και σε αποζημιώνει από την πρώτη κιόλας σκηνή. Σε κερδίζουν αμέσως τα κινηματογραφικά κάδρα, το ασπρόμαυρο φίλμ, η αίσθηση παλιού καλού νουάρ(θυμίζει έντονα Notorius, Δράκο του Ντισελντορφ ή και Ψυχώ).
Άλκης Καζαμίας
Το Ripley είναι μία σειρά η οποία καταφέρνει να παρασύρει τον θεατή μέσα από τον μεθυστικό ρυθμό του και την ενδιαφέρουσα ιστορία του και που αξίζει να επενδύσει κανείς σε αυτήν.
Κωνσταντίνος Δεσποτάκης
Για πολλούς φίλους του Netflix, η σειρά που έχει δημιουργήσει ο Zaillian θα είναι πολύ αργή, ενώ θα ψάχνουν κάτι με περισσότερη ένταση και γρήγορες εναλλαγές. Ωστόσο, αν του δώσουν τον χρόνο και την προσοχή που απαιτεί θα ανταμειφθούν με αυτό το εξαιρετικό τηλεοπτικό δημιούργημα.
Μ. Περράκη
Ο Άντριου Σκοτ αποδίδει εξαιρετικά εύστοχα τον κοινωνιοπαθή απατεώνα, με βασικό ερμηνευτικό του όπλο την εσωτερική ένταση και το ψυχρό έως άψυχο ενίοτε βλέμμα του.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Σε ύφος πολύ διαφορετικό από την ηλιόλουστη, αξέχαστη ταινία του 1999, ο Steven Zaillian έγραψε και σκηνοθέτησε μία συναρπαστική σειρά.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Ο σπουδαίος σεναριογράφος Στίβεν Ζέιλιαν διασκευάζει την γνώριμη ιστορία του ήρωα της Πατρίσια Χάισμιθ επιλέγοντας έναν πανέμορφο ασπρόμαυρο και αργόσυρτο τόνο, μιας σχεδόν ακινησίας που συνειδητά αφαιρεί από τον χαμαιλεόντειο ήρωα/απατεώνα την ηλιόλουστα σέξι χροιά των διασημότερων προηγούμενων κινηματογραφικών μεταφορών.
Γεωργία Οικονόμου
Η σειρά υπερκεράζει όλες τις αστοχίες της και σταδιακά κερδίζει τις εντυπώσεις με τη σπάνια ματιά της. Πηγαίνει ενάντια στο ρεύμα της εποχής και είναι πραγματικά υπέροχη.
Αλεξάνδρα Μπρουντζάκη
2024-04-04
Η πλοκή είναι σχετικά αργή και χρειάζεται χρόνος για να χτιστεί το σασπένς και να αναπτυχθεί ο χαρακτήρας μέσα από παρατεταμένα πλάνα και εστίαση στους εσωτερικούς αγώνες του ήρωα. Η βραδύτητα όμως, επιτρέπει μια βαθιά βουτιά στην ψυχή του Tom Ripley και στο υπέροχο ιταλικό σκηνικό.
Βασίλης Σερβετάς
2024-04-06
Βασισμένη στη σειρά βιβλίων της Πατρίσια Χάισμιθ, η μίνι σειρά οκτώ επεισοδίων του Netflix είναι ένα art house κατασκεύασμα βραδείας καύσης, με έναν Aντριου Σκοτ να προσπαθεί, όπως όλοι μας, να ζήσει την γλυκιά ζωή, με φόντο ένα δραματικό κιαροσκούρο.
Χάρης Πολονύφης
Μια κομψή και σχολαστική εκδοχή του φημισμένου βιβλίου.
Ειρήνη Μιχοπάνου
Αν παραλείψουμε κάποιες αστοχίες (συγκεκριμένα στις δολοφονίες και στη μεταμφίεση του Ρίπλεϊ) μπορούμε να πούμε ότι είναι μια πολύ καλή, προσεγμένη σειρά με άρτιες στιλιστικά σκηνές που παρά τους αργούς ρυθμούς της (μας δίνει αρκετό χρόνο να τη περιεργαστούμε σαν έργο τέχνης) η αισθητική και η ποιότητά της μας αποζημιώνει δεόντως.
Βαγγέλης Βίτσικας
2024-04-02
Μια καλοστημένη, φροντισμένη παραγωγή με σοβαρά καλούς συντελεστές να την στελεχώνουν και είναι απολύτως βέβαιο ότι θα βρει το κοινό της.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Στέκομαι λοιπόν στο μαυρόασπρο επίτευγμα διότι αυτό είναι και το πιο σημαντικό που έχει να προσφέρει η «μίνι» (αν και τρέμω στην ιδέα μη κι έχουμε κανένα επόμενο κύκλο) σειρά. Είναι όμως τόσο σημαντικό το επίτευγμα ώστε να λειτουργεί σαν σαγήνη. Σε παρασύρει στα δίχτυα του και το απολαμβάνεις όλο, ακόμα κι αν συναισθάνεσαι ότι τα ξέρεις. Ο τρόπος προσέγγισης είναι μεγάλης αισθητικής και δεν είναι αισθητική της φιγούρας αλλά αισθητική της σκηνοθεσίας.
Κατερίνα Αγγελιδάκη
Αποζημιωθήκαμε- σε κάποιο βαθμό- με την εξεζητημένη μεν αλλά τεχνικά άρτια βερσιόν της πολύ προσεγμένης μεταφοράς του μυθιστορηματικού crime story στις οθόνες μας.
Ανδρέας Κύρκος
Η γοητεία της ιστορίας έγκειται στο ότι μόνο όποιος στερείται ηθικής αντίστασης μπορεί να βγει νικητής, όμως εδώ το στιλ υπερισχύει του περιεχομένου, η υποβολή παραγκωνίζεται (όλα τα συναισθήματα είναι ξεκάθαρα στην οθόνη) και τελικά το ευαίσθητο δράμα μετασχηματίζεται σε τηλεοπτικό ποπ αγχολυτικό για να χωνέψει ο θεατής τις αμέτρητες ώρες αδιάφορου περιεχομένου που έχει καταναλώσει στην πλατφόρμα.
Δημήτρης Πάντσος
Δεν περίμενα ποτέ να το πω, εγώ που βλέπω σκοτεινιά και τρίβομαι σαν γάτα σε λίμπιντο, αλλά μου λείπει το φως της Ιταλίας εδώ. Πολύ.
