Τεχνητή Δικαιοσύνη(2024)

(Justicia Artificial / Artificial Justice) | Πρώτη προβολή: 12-09-2024

Η μυστήρια ατμόσφαιρα υποστηρίζεται με φόντο πλάνα γεμάτα από αγριεμένη θάλασσα σε χειμωνιάτικο φως και συννεφιασμένους ουρανούς, που λειτουργούν όπως οι πίνακες γερμανικού ρομαντισμού, μεταφέροντας ψυχική αναστάτωση, ενώ κρίσιμοι διάλογοι διεξάγονται σε ανεμοδαρμένες χειμωνιάτικες έρημες παραλίες.

Με υποβλητική ατμόσφαιρα, ο Κασάλ δημιουργεί ένα δυστοπικό μετα- μέλλον, που μοιάζει εξωφρενικά σύγχρονό, κρούοντας δυνατά τον κώδωνα του κινδύνου, χωρίς υπεκφυγές.

Είναι το θέμα της ταινίας εδώ, που ξεχωρίζει περισσότερο από την ίδια ταινία.

Ο σκηνοθέτης και συν-σεναριογράφος, που είχε κάνει και ένα ντοκιμαντέρ το 2022 για την τεχνητή νοημοσύνη στα δικαστήρια, δείχνει να κατέχει το θέμα του, αλλά και τους κανόνες του θρίλερ, κρατά τους ρυθμούς σε ένταση και ανανεώνει συνεχώς το σασπένς, αν και ορισμένες φορές το σενάριο είναι λιγότερο πειστικό απ' όσο πρέπει.

Καλοστημένο θρίλερ με πολιτικές διαστάσεις. Περιγράφει με πειστικότητα ένα ηθικά περίπλοκο αύριο, οδηγώντας την ενδιαφέρουσα πλοκή του σε ένα σημείο από το οποίο και μετά τα πάντα κινούνται με προβλέψιμη ευκολία.

Το σενάριο δεν έχει τίποτα ιδιαίτερο να πει, τίποτα που να μην έχουμε ξανακούσει (και καλύτερα σε άλλες περιπτώσεις) για την χρήση της Τ.Ν. προσπαθώντας ίσως περισσότερο από ό,τι χρειάζεται για μας πείσει για τα αυτονόητα, με τις όποιες ανατροπές, αν και πάντα καλοδεχούμενες, να μοιάζουν κάπως βεβιασμένες.

Αν και σκηνοθετικά είναι άχρωμη, εστιάζουμε στο γεγονός ότι, πέρα από τους ηθικούς προβληματισμούς, μας δείχνει ότι και το νέο που έρχεται φαίνεται σαν παλιό... αφού θα υπακούει στο κεφάλαιο και τις ανάγκες του.

Οι ερμηνείες είναι ικανοποιητικές και ο σκηνογραφικός σχεδιασμός πολύ καλός καθώς διαμορφώνει πειστικά μια δυστοπική κοινωνία, λείπει όμως η σκηνοθετική ένταση και στιβαρότητα.