Η Τελετουργία(2025)
(The Surrender) | Πρώτη προβολή: 06-11-2025
Ιωσηφίνα Γριβέα
2025-11-20
Το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Julia Max καταφέρνει πολλά με μία ιστορία που θα μπορούσε να είναι σκετσάκι, με ευελιξία και ακρίβεια. Η ταινία της διαρκεί λιγότερο από 90 λεπτά – είναι σύντομη και χορταστική – και τη βάζει στο ραντάρ μας ως νέα φωνή στον τρόμο.
Βαγγέλης Βίτσικας
Ενα φιλμ γεμάτο μεράκι, άριστη γνώση του είδους και αγάπη για την ίδια τη διαδικασία της φιλμοκατασκευής.
Άκης Καπράνος
2025-11-18
Ο τρόμος εδώ, αν και σταθερά παρών, υπάρχει κυρίως για να πλαισιώσει το (οικογενειακό) δράμα, χαρίζοντας στο φιλμ μια ιδιαίτερη δύναμη. Την κουβαλάς μέσα σου δηλαδή.
Σταυρούλα Λούρου
Μια αξιοπρεπής ταινία τρόμου που εξερευνά οικεία θέματα με έναν μοναδικό και ενδιαφέροντα τρόπο, ακόμα κι αν δεν προσφέρει κάτι ιδιαίτερα αξιομνημόνευτο στο τέλος!
Μίλτος Παπατριανταφύλλου
Τιμιότατο το The Surrender, θα μπορούσε να είναι κλάσεις ανώτερο αν υπήρχε λίγο μεγαλύτερο πορτοφόλι και κάποιες έξτρα ιδέες, κράτα όμως τον ελεγείακό του χαρακτήρα χάρη στις καλές ερμηνείες και το θέμα του πένθους.
Αγγελική Καρυστινού
2025-11-14
Η Τζούλια Μαξ, αντλώντας από τα προσωπικά της βιώματα, διερευνά τη σχέση μητέρας-κόρης και την απώλεια, δουλεύοντας πάνω σε μια ενδιαφέρουσα ιδέα, που όμως διαχειρίζεται άνισα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2025-11-10
Κάπου ανάμεσα σε πορτρέτο όψιμης ενηλικίωσης, μισό οικογενειακό δράμα και μισό θρίλερ, το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Τζούλια Μαξ κινείται σε τεντωμένο σχοινί, χωρίς ισορροπία, ειδικά στο δεύτερο μέρος.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2025-11-16
Σκεφτείτε την «Φθινοπωρινή σονάτα» του Ινγκμαρ Μπέργκμαν να συναντά τον «Εξορκιστή» του Γουίλιαμ Φρίντκιν. Δεν είναι κακή ιδέα αλλά δεν είναι και για μια μεγάλου μήκους ταινία.
Νίκος Τσαγκαράκης
Το τμήμα της προετοιμασίας της τελετής πλατειάζει, ενώ το πέρασμα στην ‘άλλη πλευρά’, παρότι ατμοσφαιρικό, δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες.
Χρήστος Μήτσης
Οικογενειακό δράμα, μεταφυσικός τρόμος και μια ιστορία ενηλικίωσης αγωνιούν να συμβιώσουν μέσα σ' ένα ενδιαφέρον αρχικά, αλλά ανισόρροπο αφηγηματικά family horror.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Παρόλη τη σεναριακή - σκηνοθετική της δεξιοτεχνία και την αποφυγή προβλεπόμενων jump scares, στο δεύτερο και πιο κρίσιμο μέρος της, υποκύπτει στα κινηματογραφικά και τα συναισθηματικά κλισέ.
Αιμίλιος Χαρμπής
Κάπου στην πορεία ο προσανατολισμός της ταινίας της χάνεται, με τα κλισέ και τις συμβάσεις του είδους να παρασύρουν την αφήγηση μακριά από τις ενδιαφέρουσες προεκτάσεις που αρχικά υποσχόταν.
Άγγελος Πολύδωρος
2025-11-06
Η Τζούλια Μαξ ξεκινά την ταινία, με τις καλύτερες προθέσεις (και προϋποθέσεις) για family horror, αλλά στη διαδρομή ανακατεύονται τόσα υποείδη, που χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2025-11-08
Παρότι η ατμόσφαιρα είναι αρκούντως αποτελεσματική δεν υπάρχει ούτε η ιδανική ισορροπία ούτε οι φρέσκιες ιδέες για να φτάσει το τρενάκι του τρόμου μέχρι το τέρμα.
Ηλίας Δημόπουλος
2025-11-12
Κάποιο σκηνοθετικό ταλέντο φαίνεται να υπάρχει, για τα υπόλοιπα εκδίδεται horror -και cinema- alert.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2025-11-04
Ταινία τρόμου βασισμένη στην ένταση μιας εμφανώς προσωπικής σχέσης, με δυνατές επιμέρους στιγμές, αλλά που πέφτει θύμα –όπως πάρα πολλές άλλες σύγχρονες ταινίες τρόμου– μιας εκτέλεσης που δεν ξεφεύγει ποτέ από τον μονοδιάστατο συμβολισμό.
Flix Team
Οικογενειακό δράμα στη μορφή ενός ατμοσφαρικού body horror που αποδεικνύεται κατώτερο από την ιδέα του
Δημήτρης Δανίκας
Όταν ο «εξορκιστής» συναντάει την «φθινοπωρινή σονάτα» του Ινγκμαρ Μπέργκμαν. Γίνεται; Όχι δεν γίνεται.
Στράτος Κερσανίδης
Σκηνοθεσία χωρίς ιδιαίτερη έμπνευση, κλισέ και τρόμος με το σταγονόμετρο σε μια ταινία που στις περισσότερες χώρες κυκλοφόρησε μέσω διαδικτύου.
Ηλίας Φραγκούλης
Αντί να πάτε και να δείτε τέτοιο ξεφτιλίκι «τρόμου», μείνετε σπίτι και παρακολουθήστε την «Ερωμένη του Διαβόλου» (1968) του Τέρενς Φίσερ, που επίσης έχει «magic circle» και είναι πιο camp και fun! Thank me later.
Κώστας Ντούμας
2025-11-02
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να πάτε σινεμά για να δείτε το Surrender.
