Θάβουμε τους Νεκρούς(2025)
(We Bury the Dead) | Πρώτη προβολή: 01-01-2026
nikos fekkas
Ένα post-apocalyptic δράμα σχετικά με το πένθος και τις ενοχές που επικαλύπτεται από το γνώριμο concept των ζόμπι δίνοντας έτσι μια όχι απόλυτα πρωτότυπη αλλά ελαφρώς διαφορετική και πιο ευαίσθητη εκδοχή στο συγκεκριμένο υποείδος!
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Είναι ιδιαίτερα σπάνιο και πολύ ευχάριστο όταν σου δίνεται η ευκαιρία να βλέπεις ταινία τρόμου με ζόμπις που ανανεώνει το είδος κι η ανατριχιαστική αυτή ταινία του Αυστραλού σκηνοθέτη Τζακ Χίλντιτς ανήκει ακριβώς σ’ αυτό το είδος.
Ηλίας Φραγκούλης
2026-01-20
Εξαιρετικά πλαναρίσματα, ρυθμός που δεν σέρνεται (κι ας ασφυκτιά μέσα σε μία βασανιστικά πένθιμη αύρα), υπέροχα ηχοτοπία. Με ένα πιο στιβαρό σενάριο και επίγνωση της δοσολογίας στο horror, θα μιλούσαμε για μία αποκάλυψη!
Απόστολος Κίτσος
Στο We Bury The Dead, ο Ζακ Χίλντιτς χρησιμοποιεί το ζόμπι-μοτίβο όχι ως όχημα τρόμου αλλά ως αφορμή στοχασμού πάνω στο πένθος, τη μνήμη και την αδυναμία του ανθρώπου να εγκαταλείψει ό,τι έχει ήδη χαθεί.
Νίκος Δρίβας
Συνολικά, η σκηνοθεσία αν μη τι άλλο να είναι ενδιαφέρουσα και τους ηθοποιούς αξιοπρεπέστατους, αν και στο φινάλε κάτι της λείπει όταν πια έρχεται η λύση και σίγουρα θα θέλαμε κάτι με μεγαλύτερη ένταση και λίγο πιο… έντονο.
Κώστας Κωνσταντινίδης
2026-01-18
Σε αντίθεση με τις περισσότερες ταινίες νεκρανάστασης, όπου το ξημέρωμα του φιλμ ταυτίζεται με το ξέσπασμα της δράσης και με το πρώτο σώμα που σηκώνεται άτσαλα από το έδαφος, ο Ζακ Χίλντιτς επιλέγει μια αφηγηματική αφετηρία που απομακρύνεται από τη βιασύνη και αφήνει τον χρόνο να απλωθεί, μετατρέποντας τη σιωπή σε χώρο σκέψης και όχι σε αναμονή τρόμου.
Άγγελος Πολύδωρος
Οι φίλοι του είδους θα ενθουσιαστούν και οι υπόλοιποι της παρέας μπορούν να βρουν θέματα για συζήτηση.
Βασίλης Κεχαγιάς
Ο Χίλντιτς χαρίζει στο υλικό του μια μορφή οριακή, μεταξύ του τυπικού θρίλερ από τη μια και της ταινίας υπαρξιακής αγωνίας, από την άλλη.
Γιάννης Βασιλείου
2026-01-06
Χάρη στην ευαισθησία του, όμως, το We Bury the Dead καταφέρνει να ξεχωρίσει κάπως εντός του υποείδους του κι ας αφήνει ως πρώτη εντύπωση εκείνη μιας (υπερβολικά) γνώριμης δημιουργίας.
Δημήτρης Δανίκας
2026-01-14
Καταστροφολογικό από Αυστραλία—κι όμως αξίζει.
Χάρης Αναγνωστάκης
2026-01-16
Το εγχείρημα του Ζακ Χίλντιτς να συνδυάσει τον στοχασμό για τη θλίψη και την απώλεια με τα ζόμπι μοιάζει αρκετά ενδιαφέρον, σε μία ταινία τρόμου, με το απαραίτητο στοιχείο του αγώνα επιβίωσης
Αγγελική Καρυστινού
2026-01-12
Ισορροπώντας ανάμεσα στον τρόμο, το δράμα και την περιπέτεια, δημιουργεί έντονη ατμόσφαιρα, χωρίς όμως να αξιοποιεί πλήρως τις ιδέες της.
Ηλίας Δημόπουλος
2026-01-10
Ως δράμα συγκινεί με κατιόντα τρόπο, ως horror είναι διασκεδαστικό και νόστιμο zombie apocalypse, αλλά του λείπει η ένταση, η κορύφωση, το γκραν γκινιόλ.
Μανώλης Κρανάκης
2026-01-08
Περισσότερο ένα οδοιπορικό πένθους παρά ένα καθαρόαιμο horror με ζόμπι, το φιλμ του Αυστραλού Ζακ Χίλντιτς παίζει αναποφάσιστα με τα κινηματογραφικά είδη, αλλά αποδεικνύεται πιο τρομακτικό όταν ακουμπάει στο δράμα.
Χρήστος Μήτσης
2026-01-04
Zombie movie που προσπαθεί να ανανεώσει το είδος με δραματικά και ρομαντικά στοιχεία. Αν και δεν χάνει τον έλεγχο, παραμένει αναποφάσιστο στο ύφος και απλοϊκό στις ιδέες του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2026-01-02
Τα γνωστά κλισέ μιας ολόκληρης υποκατηγορίας θρίλερ εισέρχονται λειτουργικά σε μια ιστορία όπου τα πρωτότυπα σημεία δεν είναι αρκετά, όμως καταφέρνει να διατηρεί το σασπένς σε υψηλό επίπεδο.
