Το Πάρτυ Γενεθλίων(2025)
(The Birthday Party) | Πρώτη προβολή: 02-07-2026
Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
Υπαρξιακό θρίλερ στο στυλ Πολάνσκι, αργόρυθμο με υποπλοκές και ανατροπές για μια ωραία θερινή βραδιά.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2026-07-20
Συχνά, το Πάρτι Γενεθλίων, ένα παράξενο κράμα ελαφράς ψυχαγωγίας και υπόκωφου πένθους, δείχνει να μην έχει στόχο. Την παρτίδα σώζει ο Γουίλεμ Νταφόου σε ένα one man show.
Βασίλης Κεχαγιάς
Το ζεϊμπέκικο, το οποίο ερμηνεύει ο Γιώργος Μαργαρίτης, αποτελεί κορυφαία στιγμή της ταινίας. Κυριολεκτικά, σχεδόν, αφού παίζει τον ρόλο του χορού, σε αρχαιοελληνική τραγωδία, με τον λαϊκό αοιδό στον ρόλο του «κορυφαίου». Είναι κρίμα, που πολλές από αυτές τις εικονογραφικές ευστοχίες, ακυρώνονται με την αιχμαλωσία της ταινίας από τις συμβάσεις.
Γιάννης Ν. Γκακίδης
Η ταινία βασίζεται στις ερμηνείες οι οποίες υπηρετούν αξιόπιστα του ρόλους με προεξάρχοντα τον πολύπειρο Γουίλεμ Νταφόε και την ανερχόμενη Βικ Κάρμεν Σόνε, ενώ ακολουθούν η επίσης έμπειρη Έμμα Σουάρεθ και ο Τζο Κόουλ.
Χάρης Αναγνωστάκης
Η ταινία, αν και έχει ζητήματα με τη δομή της, κλιμακώνει επαρκώς την υποβόσκουσα ένταση και τη μυστηριώδη ατμόσφαιρα, με δουλεμένα κλειστοφοβικά πλάνα, παρά το ειδυλλιακό τοπίο.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Άνχελ Χιμένεθ φτιάχνει ένα είδος αλληγορίας πάνω στην κατάντια της άρχουσας τάξης και της ηθικής παρακμής μιας συγκεκριμένης κοινωνίας.
Αιμίλιος Χαρμπής
2026-07-18
Η ταινία δεν καταφέρνει να προχωρήσει σε ακόμη μεγαλύτερο βάθος το ψυχογράφημα των ηρώων –και ιδίως αυτό της κόρης– ενώ, όσο προχωράει η αφήγηση, το σύνολο μοιάζει όλο και περισσότερο με παράθεση στυλιζαρισμένων σκηνών και λιγότερο με σφιχτοδεμένο κινηματογραφικό σύνολο.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2026-07-16
Η σκηνοθεσία, λιτή και στοχευμένη στις σκοτεινές διαδρομές ενός υπόγειου δράματος αφορά πρωτίστως σε μια σύγκρουση χαρακτήρων και δευτερευόντως στην κατασκευή ενός ψυχολογικού θρίλερ που μιλάει κυρίως για την αλαζονεία της (οικονομικής και μη) εξουσίας.
Ηλίας Δημόπουλος
Το βιβλίο του Πάνου Καρνέζη δίνει μια ευκαιρία ευρύτερου πολιτικού, ταξικού και φυλετικού σχολίου, την οποία η ταινία μετατρέπει σε εστέτ κουτσομπολιό πρώτης τάξεως.
Χρήστος Μήτσης
Δύσκαμπτη ως δράμα χαρακτήρων και προβλέψιμη ως ψυχολογικό θρίλερ διασκευή ενός λογοτεχνικού μπεστ σέλερ του Πάνου Καρνέζη, βασισμένου σε φανταστική βιογραφία του Αριστοτέλη Ωνάση.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Χωρίς το «Πάρτυ γενεθλίων» να είναι ο ορισμός του κιτς όπως είναι ο «Ελληνας μεγιστάνας» (1976) με τον Άντονι Κουίν επίσης σε ρόλο alter ego Ωνάση, μια νότα σαρκαστικού χιούμορ θα μπορούσε προσθέσει λίγο αλατοπίπερο σε ένα άνοστο πιάτο. Στα χέρια ενός Πάολο Σορεντίνο, θα είχε γίνει μια ταινία προς συζήτηση.
Χρυσούλα Παπαϊωάννου
Αμήχανο το «Πάρτι γενεθλίων»-μεταφορά του βιβλίου του Πάνου Καρνέζη που φωτογραφίζει τον Αριστοτέλη Ωνάση- με τον Γουίλεμ Νταφόε όμως, να επιδίδεται σε ένα ακόμα υποκριτικό tour de force και να παίρνει πάνω του την ταινία.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Η φιλοδοξία της είναι μεγαλύτερη από το τελικό της αποτέλεσμα και έτσι παραμένει ένα καλοφτιαγμένο, συμπαθητικό δράμα, χωρίς όμως να φτάνει την τραγική ένταση και την υπέρβαση που υπόσχεται.
Λήδα Γαλανού
2026-07-12
Με πρεμιέρα στο Λοκάρνο η πολυ-πολιτισμική διασκευή του μυθιστορήματος του Πάνου Καρνέζη επιμένει στα σχήματα και χάνει την ουσία. Ενα πανέμορφο πάρτι που δεν σε αφήνει με fomo.
Χρυσαυγή Πατσάκη
2026-07-10
Κι ενώ, θεωρητικά, αυτό το premise έχει το potential για μια αιχμηρή κριτική της πλουτοκρατίας ή έστω ένα οικογενειακό δράμα, τίποτα από τα δύο δεν πραγματώνεται.
Κώστας Ζαλίγκας
2026-07-14
Η ταινία παραδίδεται σε επίδειξη σκηνοθετικών ασκήσεων και ικανοτήτων, που όμως δεν βοηθούν ιδιαίτερα την πλοκή να εξελιχθεί.
Γιάννης Ιωαννίδης
Η ταινία μοιάζει περιστασιακά υπερβολικά γοητευμένη από τον πλούτο και τις υπερβολές τους, διστάζοντας να καταδικάσει πλήρως την ασυγχώρητη συμπεριφορά του Μάρκου -ή να του επιβάλει την τιμωρία που πραγματικά του αξίζει.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
Παρότι ο Αμερικανός ηθοποιός προσφέρει ειδικό βάρος στο «Πάρτι Γενεθλίων», το ενδιαφέρον του φιλμ περιορίζεται στην ερμηνεία του.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2026-07-08
Φιλόδοξη διασκευή του βιβλίου του Πάνου Καρνέζη με τον γνώριμό μας πια –και πάντα αφοσιωμένο ερμηνευτικά– Γουίλεμ Νταφόε. Το ελληνικό φόντο δίνει βάθος αλλά είναι επίπεδο σκηνοθετικά, χωρίς κορυφώσεις.
Άγγελος Πολύδωρος
Συνολικά, από όλη αυτή τη βαρεμάρα των πλουσίων και «των παράσιτων», όπως ακούγεται και στην ταινία, ξεφεύγει ο πληθωρικός και απολαυστικός Γουίλεμ Νταφόε, ο οποίος στο φινάλε απαγγέλλει, ως συγγνώμη για τη συμμετοχή του στην ταινία, τους στίχους του τραγουδιού «Don’t let me be misunderstood».
Παυλίνα Αγαλιανού
2026-07-06
Δεν μας άφησε θετική εντύπωση δυστυχώς αυτή η αποτύπωση, ας ελπίσουμε σε επόμενη ταινία του σκηνοθέτη.
Γιάννης Φραγκούλης
Από ένα σημείο και έπειτα ο θεατής κουράζεται με την επανάληψη των ίδιων αφηγηματικών μοτίβων που, εδώ, δεν περιέχουν ίχνος δράσης, έτσι ώστε ο ρυθμός είναι ανύπαρκτος.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Τελικά, στην ταινία τίποτα δεν συμβαίνει και τίποτα δεν διερευνάται.
Κώστας Κωνσταντινίδης
2026-07-04
Προσοχή, όμως, γιατί οι προσκλήσεις δεν οδηγούν πάντοτε στη γιορτή που υπόσχονται…
Δημήτρης Δανίκας
2026-07-02
Τι να σας πω, σκυλοβαρέθηκα. Μα τι είναι αυτό; Πάντως όχι σινεμά—άντε γεια!
