Η Πανούκλα(2025)
(The Plague) | Πρώτη προβολή: 02-07-2026
Ιωσηφίνα Γριβέα
2026-07-20
Το Plague αποτυπώνει με ζωντάνια και τρόμο τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά δημιουργούν μια κοινωνική τάξη που αντιστέκεται σε κάθε λογική ενήλικη παρέμβαση ή επιρροή, ως κάτι ανάμεσα σε ευφορία και παραισθησιογόνο παραίσθηση — ή και τα δύο μαζί.
Άγγελος Πολύδωρος
Διαθέτει καθηλωτικές ερμηνείες, είναι επίκαιρη και έμμεσα εξηγεί όλη αυτή τη «βία των νέων» που βλέπουμε σε «αποκλειστικά βίντεο στα δελτία των οκτώ». Πρέπει να τη δείτε.
nikos fekkas
Είναι ένα καλό και πολύ προσεγμένο ψυχολογικό δράμα που θα το απολαύσει το πιο σινεφίλ κοινό ωστόσο στο κομμάτι του θρίλερ δεν έχει να δώσει κάτι το πραγματικά δυνατό!
Πόλυ Λυκούργου
2026-07-18
Σκοτεινό, μαεστρικά στυλιζαρισμένο body horror, αλλά ωμά αληθινό στην παρουσίαση του εφηβικού bullying, το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Τσάρλι Πόλινγκερ ρίχνει το σινεμά είδους στα βαθιά. Βουτήξετε άφοβα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Ο Πόλιντζερ κλιμακώνει την ανεξέλεγκτη επιθετικότητα σαν κακό υγρό όνειρο σε μια προσομοίωση στρατώνα, με τη φερόμενη ως μεταδοτική αρρώστια που δαιμονοποιείται συστηματικά ως αλληγορία για την ενηλικίωση.
Φωτεινή Νικολίτσα
Ψυχολογικό θρίλερ με πρεμιέρα στο Φεστιβάλ των Καννών, του οποίου οι εντυπωσιακές ερμηνείες των νεαρών ηθοποιών με την καθαρή σκηνοθετική ματιά σκιαγραφούν την εύθραυστη ψυχοσύνθεση των έφηβων αγοριών.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2026-07-14
Ατμοσφαιρική, σκοτεινή και τολμηρή παραβολή για την τοξική αρρενωπότητα και τις επιπτώσεις της στα ίδια τα αγόρια που βρίσκονται στην προεφηβεία, αν και στιγμές "χαοτική" και επαναλαμβανόμενη, κερδίζει χάρη στην εξαιρετική ερμηνεία του νεαρού πρωταγωνιστή Εβερετ Μπλανκ.
Βαρβάρα Κοντονή
2026-07-16
«Η Πανούκλα» είναι πιθανώς ένα από τα καλύτερα ντεμπούτα των τελευταίων ετών, μια ταινία στημένη πικρά πάνω στην υδάτινη χορογραφία της δηλητηριώδους συμπεριφοράς και του «πνιγμού» της διαφορετικότητας. Μη τη χάσετε.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ένα ανατριχιαστικό φιλμ, που μπορεί να χάνει στα μισά τον δρόμο του και να πλατειάζει κάπως, αλλά συνολικά είναι μία ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα προσπάθεια, από έναν αν μη τι άλλο πολλά υποσχόμενο σκηνοθέτη.
Κώστας Ζαλίγκας
Προσθέτοντας και δυο στάλες ατμοσφαιρικού θρίλερ, κερδίζει πόντους αλλά χάνει στην έλλειψη νέων ιδεών για να προχωρήσει η πλοκή παρακάτω απρόσκοπτα, με αποτέλεσμα στο πρώτο μέρος να επαναλαμβάνεται και να πλατειάζει.
Αιμίλιος Χαρμπής
Η πολύτιμη θέση στην ομάδα, η περιθωριοποίηση και τα τραύματα που αυτή μπορεί να επιφέρει, μαζί με την αμείλικτη κρίση του περίγυρου, τοποθετούνται στο επίκεντρο της αφήγησης, η οποία πάντως παραμένει αρκετά επίπεδη.
Οδυσσέας Κοτσίνης
2026-07-10
Ο Polinger φαίνεται να εξαντλεί τις δυνάμεις του, προσπαθώντας να δημιουργήσει μια υποβλητική ατμόσφαιρα και να προσδώσει μια εσωτερική πνοή βραδείας κίνησης στο The Plague.
Άκης Καπράνος
Η ταινία μοιάζει να μην εμπιστεύεται ποτέ την πολυσημία της εικόνας ή την ευφυΐα του θεατή, σαν το δασκαλάκο που φοβάται μήπως δεν έγινε αρκετά κατανοητός.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2026-07-12
Καλή ατμόσφαιρα, στιβαρή αποτύπωση των σκληρών κοινωνικών δυναμικών ανάμεσα σε νέα αγόρια, αλλά η αλληγορία κάπου τρακάρει με την κυριολεξία της απειλής.
Βασίλης Κεχαγιάς
Η κάμερα βουτάει στο νερό, μαζί με τους αθλητές, περιγράφει τη σκληρότητα των κάτω από την επιφάνεια βρώμικων χτυπημάτων και ο Πόλιγκερ διευθύνει θαυμαστά μια ομάδα νεαρών παιδιών, πράγμα πολύ δύσκολο. Με το ζόρι, όμως, αποσπά την ισοπαλία, τελικά.
Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
2026-07-08
Καλό αλλά το θέμα τόχουμε δει πολλές φορές.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2026-07-06
Η ταινία κινείται διαρκώς στην επιφάνεια της πισίνας όπου τα παιδιά παίζουν πόλο και όσο εντυπωσιακά κι αν είναι τα υποβρύχια πλάνα μέσα στο νερό, ο Πόλινγκερ δεν τολμά τη σημαντικότερη κατάδυση: εκείνη στην ψυχή των πρωταγωνιστών του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2026-07-04
Αν και δεν ολοκληρώνει πειστικά ή πρωτότυπα όλα τα μέτωπα που ανοίγει το νοσηρό σενάριο, διατηρεί το ρεαλισμό (τρομερές ερμηνείες από όλους τους πιστσιρικάδες) και την αυθεντικότητα του σε υψηλά επίπεδα.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2026-07-02
Καταγραφή μιας σειράς επεισοδίων που όμως ενδιαφέρονται κυρίως για την θρίλερ διάσταση του θέματος με την εικονογράφηση φρικαλέων στιγμιοτύπων όπως το κόψιμο ενός δακτύλου με ψαλίδι.
Μίλτος Παπατριανταφύλλου
Είναι μια χαμένη ευκαιρία για βαθύτερη εξερεύνηση προβληματισμών γύρω από τη φύση του bullying, όχι χωρίς ενδιαφέρουσες στιγμές, αλλά που “ξεφουσκώνει” απότομα στον απολογισμό όταν αρχίζουν να πέφτουν οι τίτλοι τέλους.
Παυλίνα Αγαλιανού
Μια χαμένη ευκαιρία να αναδειχθούν οι παθογένειες της σάπιας κοινωνίας μέχρι το μεδούλι. Το θέμα του εκφοβισμού από μόνο του, όταν δεν καταφέρνει να φωτίσει έστω και λίγο τις αιτίες, δεν έχει ιδιαίτερη αξία.
Κώστας Κωνσταντινίδης
Η πρώτη βουτιά δημιουργεί μεγάλες προσδοκίες. Αν περιμένετε μια σκοτεινή κινηματογραφική κατάδυση στα βαθιά νερά του bullying, ίσως η συνέχεια σας φανεί πιο ρηχή απ’ όσο προϊδεάζει η εισαγωγή της. Οι πισίνες, άλλωστε, δεν έχουν όλες το ίδιο βάθος…
