Βελούδινο Πριόνι(2019)
(Velvet Buzzsaw) | Πρώτη προβολή: 01-02-2019
Νάκης Αντωνίου
2019-02-20
Οι ερμηνείες του καστ είναι υπέροχες και σε κάνουν να μην θέλεις καθόλου να τους συμπαθήσεις. Ο Gyllenhaal είναι εξαιρετικός όπως πάντα, περπατώντας σε ισορροπία ανάμεσα στην απόγνωση του χαρακτήρα του και την απομόνωση.
Αντρέι Κοτσεργκίν
2019-02-18
Με βάση την θεματολογία της ταινίας μπορώ να πω ότι εδώ ο Gillroy πέτυχε διάνα. Στην τελική αυτή η ταινία φαντάζει ως ένα ... Pop Art ρομπότ – 'Εξολοθρευτής' το οποίο σε καταδιώκει μέσα σε σκοτεινούς διαδρόμους ενώ ουρλιάζει 'I Can't Save You.'... Δεν ξέρεις αν βλέποντας το πρέπει να γελάσεις, να ενθουσιαστείς, να τρομοκρατηθείς ή να αηδιάσεις. Ναι το Velvet Buzzsaw είναι ένα πραγματικό έργο τέχνης.
nikos fekkas
Η συνολική φρεσκάδα της ταινίας μου κράτησε το ενδιαφέρον αμείωτο ακόμα κι αν υπολείπεται στο κομμάτι του τρόμου και μπορώ να πω ότι έμεινα αρκετά ευχαριστημένος στο σύνολο.
Ανδρέας Συμιακάκης
Ουσιαστικά, η ομάδα που δούλεψε στο πολύ επιτυχημένο Nightcrawler (Νυχτερινός ανταποκριτής) έχει ετοιμάσει κάτι αντίστοιχο για να κριτικάρει τον κόσμο της σύγχρονης τέχνης. Η αλήθεια όμως, είναι πως η ταινία δεν έχει τόσο ενδιαφέρον όσο είχε η πρώτη τους συνεργασία.
Βασίλης Γιαννάκης
2019-02-14
Πρόκειται για μία αντικειμενικά καλή ταινία, που συνδυάζει το art house, με τη μαύρη κωμωδία και το μεταφυσικό θρίλερ, παρέχοντας στον θεατή μια νέα οπτική που διαφοροποιείται από τα τετριμμένα. Το γεγονός αυτό δεν περνάει απαρατήρητο.
Νίκος Δρίβας
2019-02-16
Παρόλο που υπάρχουν κάποια κενά και γενικότερα δεν είναι το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, η ταινία είναι παραπάνω από αξιοπρεπέστατη, βλέπεται με ενδιαφέρον και το βασικό είναι ότι μπορούσε να ξεφύγει τελείως, ωστόσο δεν κουράζει και δεν εμμένει στην υπερβολή του θέματος.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2019-02-06
Η ταινία φωνάζει, διασκεδάζει, και μας ξεναγεί σε έναν χώρο τον οποίον μοιάζει να απεχθάνεται αλλά και λίγο ενοχικά να απολαμβάνει. Δεν είναι η πιο αποτελεσματική σάτιρα που έχουμε δει ποτέ. Έχει τις στιγμές της, κερδίζει πόντους για το πόσο φευγάτη είναι σε σημεία, αλλά ίσως έπρεπε να είναι ακόμα πιο περίεργη για να λειτουργήσει απόλυτα.
Jim Papamichos
2019-02-08
Ο τρόμος, που σίγουρα δεν είναι το πρώτο πράγμα που θα περιμέναμε από τον Νταν Γκλιρόι, δίνει ένα περίεργο άρωμα μυστηρίου με τις ιδιότητες ταινιών θρίλερ, αφού η αγωνία και η ένταση σε συνάρτηση με το απροσδόκητο της πλοκής, συδυάζονται αρμονικά και κορυφώνονται κλιμακωτά.
Στέργιος Πουλερές
2019-02-10
Όλο αυτό το κόνσεπτ ιντριγκάρει θεωρητικά. Μόνο που στην διάρκεια της ταινίας δεν έχει μια αισθητή παρουσία. Δεν κινείται στη λογική μιας χιονοστιβάδας γεγονότων και απανωτών τιμωριών της Τέχνης προς τους «αμαρτωλούς». Φυλάει όλο το καλό για το φινάλε. Για το φινάλε που βλέπουμε αλλά και για εκείνο που αφήνεται στη φαντασία.
Έλενα Αγαπητού
2019-02-12
Το Velvet Buzzsaw σε καμία περίπτωση δεν είναι ό,τι χειρότερο μπορείτε να δείτε στο Netflix. Για την ακρίβεια είναι μία αρκετά εύπεπτη κι διασκεδαστική τηλεταινία με μερικές αξιόλογες αναλαμπές διορατικού στοχασμού πάνω στην τέχνη και κάμποσο χιούμορ, για να περάσετε ευχάριστα περίπου δύο ώρες από τη μέρα σας.
Dimitris Dx
Παραμένει ένας πολύ καλός Jake Gyllenhaal (κοίτα μαμά, χωρίς copy paste), μερικοί ευφάνταστοι τρόποι για να πεθάνεις για την τέχνη και μια όμορφη χρωματική παλέτα, που θα μπορούσε να κάνει τον τρόμο πολύ pop, αν είχε και το υπόλοιπο σύνολο να την υποστηρίξει.
Μάνος Θηραίος
Πέραν όμως τους ενδιαφέροντος θέματος, η ταινία δεν κατορθώνει να εξισορροπήσει όλα της τα θέλω. Έτσι, μετά από ένα καλό ξεκίνημα το οποίο μας συστήνει ιδανικά τους ήρωες του δράματος και μας βάζει σιγά-σιγά στο μυστήριο που θα μας απασχολήσει, η ταινία αρχίζει να πλατειάζει, να φλυαρεί και να επαναλαμβάνεται, χωρίς ποτέ να αποφασίζει ξεκάθαρα αν θέλει να γίνει θρίλερ ή σάτιρα.
Παύλος Γκουγιάννος
2019-02-02
Ακόμα και αν δεχθούμε ότι στόχος της ταινίας δεν ήταν μια εις βάθος κριτική της τέχνης, αλλά περισσότερο ένα καλτ θρίλερ με πίνακες που ζωντανεύουν και σκοτώνουν, ούτε και πάλι επιτυγχάνεται ο στόχος διότι απέχει χιλιόμετρα μακριά από το να γίνει μια ένοχη απόλαυση και έτσι να θεωρηθεί καλτ.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2019-02-04
Όχι τόσο εξωφρενικό ώστε να γίνει ένοχη απόλαυση, ούτε όμως τόσο τολμηρό ώστε να αποτελέσει μια κοφτερή κριτική στον κόσμο της σύγχρονης τέχνης, το φιλμ του Νταν Γκιλρόι καταναλώνεται και ξεχνιέται σαν μια βιαστική ματιά σε μια γκαλερί που βρέθηκες εντελώς τυχαία, κυρίως για το δωρεάν κρασί.
