Δύο εικοσάρηδες φίλοι, ο Ράνταλ και ο Ντάντε δουλεύουν σε ένα βίντεο κλαμπ και σε ένα μίνι μάρκετ, a.k.a Quick Stop, του Νιου Τζέρσεϊ αντίστοιχα. Είναι δύο τυπικοί υπάλληλοι που βασικά βαριούνται την δουλειά τους. Ή μάλλον τους πελάτες με τους οποίους αναγκάζονται να συναναστρέφονται.
Κριτική ταινιών ή κριτική θεατών;
Καταλαβαίνω την απέχθεια για μια ταινία και, κατά συνέπεια, την πολύ χαμηλή βαθμολογία. Καταλαβαίνω ακόμα και την απέχθεια προς ορισμένα είδη ταινιών (π.χ. τρόμου). Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι οι προσβλητικές εκφράσεις για τους θεατές που θα παρακολουθήσουν την ταινία που εγώ απεχθάνομαι. Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να χαρακτηρίζεται κάποιος λιγότερο έξυπνος, λιγότερο καλλιεργημένος ή γενικά κατώτερος επειδή του άρεσε μια ταινία που κάποιος —έστω και κριτικός— δεν άντεξε να δει μέχρι το τέλος. Η διαφωνία στις αξιολογήσεις είναι φυσιολογική. Η περιφρόνηση προς όσους έχουν διαφορετικό γούστο, όχι.
Ηρ. Μπαλτάς
