84 χρόνια μετά το ιστορικό ναυάγιο, η εκατοντάχρονη Ρόουζ διηγείται την συγκλονιστική ιστορία που ξεκίνησε στις 10 Απριλίου 1912, όταν επιβιβάστηκε στον Τιτανικό μαζί με τους υπόλοιπους επιβάτες της πρώτης θέσης, την μητέρα της και τον αρραβωνιαστικό της. Καθώς εκείνη επιβιβάζεται, ο Τζακ, ένας νεαρός τυχοδιώκτης, κερδίζει στα χαρτιά ένα εισιτήριο τρίτης θέσης. Οι ζωές τους διασταυρώνονται πάνω στο πλοίο κι ένας παθιασμένος έρωτας γεννιέται.
Κριτική ταινιών ή κριτική θεατών;
Καταλαβαίνω την απέχθεια για μια ταινία και, κατά συνέπεια, την πολύ χαμηλή βαθμολογία. Καταλαβαίνω ακόμα και την απέχθεια προς ορισμένα είδη ταινιών (π.χ. τρόμου). Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι οι προσβλητικές εκφράσεις για τους θεατές που θα παρακολουθήσουν την ταινία που εγώ απεχθάνομαι. Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να χαρακτηρίζεται κάποιος λιγότερο έξυπνος, λιγότερο καλλιεργημένος ή γενικά κατώτερος επειδή του άρεσε μια ταινία που κάποιος —έστω και κριτικός— δεν άντεξε να δει μέχρι το τέλος. Η διαφωνία στις αξιολογήσεις είναι φυσιολογική. Η περιφρόνηση προς όσους έχουν διαφορετικό γούστο, όχι.
Ηρ. Μπαλτάς
