Συρανό Ντε Μπερζεράκ(2021)
(Cyrano) | Πρώτη προβολή: 03-03-2022
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2022-03-20
Η συνύπαρξη αγνότητας και τεχνικής αρτιότητας σε έναν τέτοιο ζηλευτό βαθμό, μας κάνει να θέλουμε να αρχίσουμε να τραγουδάμε κι εμείς.
Βαλεντίνος Κατανοΐου
2022-03-18
Παρά τα ελαττώματά του, το "Cyrano" μας παρουσιάζει μια γλυκιά, ειρωνική και τελικά συγκινητική ιστορία για τον έρωτα χωρίς ανταπόκριση.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Ο Wright είναι μαξιμαλιστής, δε θα του πει ποτέ κανείς ότι έχει κάνει οικονομία με όσα χωράνε στα καρέ του – τα shots του εδώ είναι αναγεννησιακοί πίνακες – και έτσι το πιο εσωτερικό σάουντρακ έρχεται σε αντίθεση με τη ροή των υπέροχων, υποψηφίων για Όσκαρ κοστουμιών, την εκτυφλωτική σκηνογραφία, ή με το πάθος που εκφράζουν οι ήρωες. Όμως παρότι δε λειτουργεί παντού και αψεγάδιαστα, δε θα το άλλαζα γιατί ως πείραμα είχε την προσοχή μου μέχρι το τελευταίο λεπτό.
Νίκος Τσαγκαράκης
...ο Πίτερ Ντίνκλατζ υποδύεται ξανά τον ρόλο που είχε ερμηνεύσει στη θεατρική παραγωγή του έργου που είχε ανέβει το 2018 και το 2019, ξανά μαζί με τη Χέιλι Μπένετ ως συμπρωταγωνίστρια. Ο πρώτος διαπρέπει με το κοφτερό βλέμμα και την αδίστακτη εκφορά του, που δε δείχνει έλεος στην ανοησία, ενώ η δεύτερη ενσαρκώνει ιδανικά την ιδεαλιστική αγνότητα -αλλά όχι αφέλεια- της Ρωξάνης.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Σε μια χρονιά που το μιούζικαλ επέστρεψε δυναμικά (Annette, West Side Story, Tick, Tick...Boom!, In the Heights), το Συρανό Ντε Μπερζεράκ είναι μια ευπρόσδεκτη και καθόλου αδιάφορη προσθήκη.
Πάνος Γκένας
Χωρίς προσθετικά (και πρόσθετα λόγια), ο Τζο Ράιτ καταθέτει μία φρέσκια ματιά στο κλασικό έργο του Εντμόν Ροστάν και ο θαυμάσιος Πίτερ Ντίνκλατζ τραγουδά για την αγάπη σε μουσική The National.
Κώστας Ζαλίγκας
Ο έμπειρος και ικανός Τζο Ράιτ υπογράφει ένα πολύ αξιοπρεπές μιούζικαλ γύρω από τη γνωστή ιστορία και κινηματογραφεί σπουδαίες σκηνές, ιδιαίτερα στο πρώτο μέρος, όπου ένα κομμάτι της δράσης εξελίσσεται στα θέατρα με τη συμμετοχή εκατοντάδων κομπάρσων.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2022-03-16
Το μικρό δέμας του εκμοντερνισμένου Συρανό είναι το μεγάλο του όπλο. Απορρίπτοντας το εύρημα του εσωτερικευμένου τραύματος ενός άνδρα που δεν καταφέρνει να ξεπεράσει την εικόνα ασχήμιας που έχει ο κόσμος γι' αυτόν, ο Πίτερ Ντίνκλατζ αποκαθιστά την πραγματική φύση του μυθιστορηματικού ήρωα.
zerVo
2022-03-14
Το υπέροχο παραμύθι που πάνω του στηρίζεται θεματικά το πιο πρόσφατο πόνημα ενός από τους χαρισματικότερους ζωγράφους του Χόλιγουντ, διαθέτει τις δραματικές κορυφώσεις και τις συγκινησιακές φορτίσεις εκείνες που θα πετύχαιναν να αναδείξουν τον Cyrano του 2021 σε φοβερό και τρομερό καλλιτεχνικά. Όμως... Η επιλογή των τραγουδιστικών παρεμβάσεων αποξαρχής έμοιαζε με ρίσκο, που εντέλει δεν πέτυχε την διάνα του εκατό τοις εκατό.
Αντώνης Παυλίδης
Το Cyrano του Joe Wright, όσο και αν πετυχαίνει την διαφοροποίηση του από τους προκατόχους του, δημιουργώντας μικρές χαραμάδες ελπίδας στην τραγική ιστορία του γνωστού ευγενούς ήρωα, αυτό που τελικά μένει στο φινάλε είναι η πικρή αίσθηση μη ολοκλήρωσης και ασάφειας.
Αγγελική Καρυστινού
Με τα τραγούδια των Άαρον και του Μπράις Ντέσνερ του ροκ συγκροτήματος «The National» εστιάζει στο ρομαντικό στοιχείο που αντιστέκεται στην σκληρότητα ενός αμοράλ κόσμου, δημιουργεί υπέροχα κάδρα, που θυμίζουν αναγεννησιακούς πίνακες, όπου κυριαρχεί το παστέλ χρώμα και στήνει σκηνές εκπληκτικής ομορφιάς, που όπως θέλει και ο δημιουργός τους, όντως λειτουργούν παρηγορητικά σε αυτή την τόσο δύσκολη εποχή. Όμως κάπου το τραγικό στοιχείο του Ροστάν χάνεται στον βωμό ενός στυλιζαρίσματος, που τελικά δεν αναδεικνύει την οδύνη και την ηδονή του έρωτα.
Μάνος Θηραίος
Race blind casting, γυρίσματα στην Ιταλία που απογυμνώνουν το έργο από τον παριζιάνικο χαρακτήρα του, άρτια σκηνογραφία και κοστούμια, συμπαθητικά τραγούδια (χωρίς όμως να ξεχωρίζουν το ένα από το άλλο) και μια γενικότερη αγάπη στο όλο εγχείρημα συντελούν σε ένα σίγουρα ενδιαφέρον πείραμα αλλά και σε ένα άνισο αποτέλεσμα, το οποίο φυσικά και σε κερδίζει χάρη στη δύναμη της ίδιας της ιστορίας, όμως στο τέλος σε αφήνει αμήχανο.
Joker
Μένει η μελαγχολική ματιά του πραγματικά ταλαντούχου Πίτερ Ντίνκλατζ να αναζωπυρώνει σε κάποια σημεία το πάθος που κοντεύεις να ξεχάσεις και να προσφέρει στο φιλμ τις δόσεις φινέτσας που θα όφειλε να είχε κατασκευάσει εκ προοιμίου. Χωρίς δυστυχώς, να αρκούν.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2022-03-10
Δεν είναι άσχημη η άποψη του Ράιτ που επιλέγει το μουσικοχορευτικό σόου για να ενισχύσει τις πιο κομβικές σκηνές του φιλμ (και ενίοτε τα καταφέρνει αφού 1-2 τραγούδια βοηθούν αποτελεσματικά την αφήγηση) αν και καταβάλλει υπερβολικά μεγάλη προσπάθεια για να μας εντυπωσιάσει.
Πάρις Μνηματίδης
2022-03-12
Μια ενδιαφέρουσα ματιά σε ένα από τα πιο αγαπημένα έργα του γαλλικού ρεπερτορίου, που σίγουρα δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί άψυχη, κυρίως λόγω ενός άκρως χαρισματικού πρωταγωνιστή, αλλά που ταυτόχρονα διαθέτει και κάποιες άστοχες πινελιές. Θαυμάζεται κυρίως σε εικαστικό επίπεδο.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2022-03-08
Η αντίστροφη μέτρηση αρχίζει όταν η έκπληξη κάποια στιγμή τελειώνει, οπότε βλέπεις ότι τελικά η ιστορία δεν κυλά και τόσο ευχάριστα και ότι το μόνο που σου κάνει η προσθήκη των (πολλών) τραγουδιών είναι να θες να κοιτάξεις το ρολόι σου για να δεις πότε το τραγούδι επιτέλους θα τελειώσει και η αφήγηση θα συνεχιστεί.
Σοφία Γουργουλιάνη
Με την εξαίρεση του Πίτερ Ντίνκλατζ που καταφέρνει όχι μόνο να διασωθεί από την μετριότητα, αλλά να αποδείξει -και πάλι- την ισχυρή υποκριτική του στόφα, οι υπόλοιπες ερμηνείες κινούνται και αυτές κάπου ανάμεσα στην αδιαφορία και την πλήξη. Ενώ και το σενάριο μοιάζει να παγιδεύεται στη φόρμα του μιούζικαλ χωρίς να καταφέρνει να αποδώσει την λεπτή κι εύθραυστη φύση του ανεκπλήρωτου έρωτα.
Παναγιώτης Πυλαρινός
2022-03-06
Ο Cyrano του Joe Wright , σε τούτη την "πειραγμένη" μεταφορά του , θα ικανοποιήσει πρώτα τους "γκρούπι" του Joe Wright που προτίθενται να δουν κάτι διαφορετικό από αυτόν – αν και "πατάει" στα μουσικά μονοπάτια της Anna Karenina – αλλά και στόν μέσο θεατή που αρέσκεται μεν στο είδος του μιούζικαλ , αλλά και που τον ενδιαφέρει μια ιδιαίτερη εκδοχή ενός κλασικού έργου. Για τούς άλλους, εμοῦ παρόντος... δεν θα μπορέσουμε!
Λήδα Γαλανού
2022-03-04
Ο Σιρανό Ντε Μπερζεράκ του Εντμόν Ροστάν σε μιούζικαλ διασκευή, με έμφαση μόνο στο correctness και τη φόρμα, από τα οποία ξεχωρίζει το καθηλωτικό βλέμμα του Πίτερ Ντίνκλετζ.
Χρήστος Μήτσης
Στιλάτη (υποψήφια για Όσκαρ κοστουμιών) κινηματογραφική μεταφορά μιας μιούζικαλ διασκευής του διάσημου θεατρικού του Εντμόν Ροστάν. Με έναν χαρισματικό πρωταγωνιστή, αλλά με άψυχη καλλιγραφική προσέγγιση που «καταπίνει», αντί να αναδεικνύει, το ρομαντικό δράμα των χαρακτήρων.
Ηλίας Φραγκούλης
2022-03-02
Το βρήκα σχεδόν γηραλέο και μουδιασμένο, ειδικά σε συνάρτηση με τα άσματα των The National, οι οποίοι (αν δεν είναι του στυλ μου) έχουν δυο-τρία πραγματικά αξιομνημόνευτα κομμάτια που θα θέλεις ν' ακούσεις ξανά.
Χάρης Αναγνωστάκης
Η υπερβολή και η απουσία αληθοφάνειας δεν καλύπτονται από τα κοστούμια και τα σκηνικά, ούτε με ορισμένα καλά τραγουδάκια των Άαρον και Μπράις Ντέσνερ.
Στέλλα Παπαδημητρίου
Ίσως τελικά να άξιζε περισσότερο να αποδοθεί η ιστορία χωρίς φιοριτούρες, δηλαδή όπως η αγάπη του Σιρανό για τη Ροξάν· απλή, ταπεινή και αγνή. Ίσως τότε να αποκτούσε μια θέση στις αγαπημένες μου ταινίες εποχής.