Τα Πνεύματα του Ινισέριν(2022)
(The Banshees of Inisherin) | Πρώτη προβολή: 23-02-2023
Old Boy
Η γεωγραφία του Μάρτιν ΜακΝτόνα, απ' το υπαρκτό Μπριζ, μέχρι το μη υπαρκτό Έμπινγκ του Μιζούρι και το επίσης μη υπαρκτό νησάκι του Ινισέριν, σχηματίζει στον χάρτη ένα τρίγωνο ταινιών υποδειγματικά σχεδιασμένων και εκτελεσμένων. Στα «Πνεύματα του Ινισέριν» δεν υπάρχει όχι μισό πλάνο, ούτε μισή λέξη που να μην έχει τη θέση της, που να μην είναι τοποθετημένη εκεί που πρέπει. Αρτιότητα.
Ρεγγίνα Ζερβού
Το ευρηματικό σενάριο του ΜακΝτόνα πατάει πάνω στις ερμηνείες της χρονιάς. Κόλιν Φαρέλ και Μπρένταν Γκλίσον απογειώνουν μια ταινία που φέρνει εικόνες και ήχους από την Ιρλανδία, μαζί με τα πνεύματα (banshees) που κυκλοφορούν ανάμεσα μας και προσπαθούν να ορίσουν τη μοίρα μας.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2023-02-20
Δεν ξέρω κατά πόσο μια ταινία στην οποία κάποιος που απειλεί ότι θα κόψει τα δάχτυλά του – και το εννοεί – μπορεί να είναι ευχάριστη όμως αυτό ακριβώς συμβαίνει εδώ και αυτός ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο ο Μάρτιν Μακ Ντόνα ανακατεύει την κωμωδία με το δράμα είναι που τελικά σε κερδίζει πέρα για πέρα.
Ναταλία Πετρίτη
Μελαγχολικά επώδυνη, αλλά και γνήσια αστεία, η ταινία αποτελεί το κινηματογραφικό must της περιόδου, αλλά και την καλύτερη επιστροφή που θα μπορούσε ο Martin McDonagh να πετύχει, μισή δεκαετία μετά τις Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι.
Βαγγέλης Βίτσικας
Ο χρόνος θα δείξει αν θα θεωρείται η κορυφαία δημιουργία του Martin McDonagh, το σίγουρο πάντως είναι πως πρόκειται για μια άμεσα κλασική ταινία, από αυτές που απολαμβάνεις να παρακολουθείς στη μεγάλη οθόνη.
Μαρία Μαρκουλή
Έτσι είναι όλα μαζί. Η Ιρλανδέζικη ψυχή, το Μπεκετικό παράλογο, το τέλος και η αρχή, ο συνηθισμένος άνθρωπος, το να μην βολεύεσαι πουθενά. Το να φεύγεις, το να μένεις. Εκεί που βρέθηκες ή εκεί που πας.
Τάσος Ντερτιλής
Θριαμβευτική επιστροφή του Μάρτιν Μακντόνα στα πάτρια εδάφη με μια ολίγον αλληγορική μαύρη κωμωδία παραλόγου.
Μίλτος Τόσκας
ι δύο άξονες που αγγίζει ο Μάρτιν ΜακΝτόνα παίρνουν συνεχείς προεκτάσεις και δημιουργούν ταυτόχρονα την πιο προσιτή στο ευρύ κοινό, αλλά και την πιο πλήρη –κινηματογραφικά και σε επίπεδο νοημάτων– ταινία της χρονιάς.
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
Δύσκολα συναντά κανείς μια τόσο άρτια δραματουργικά ταινία σαν αυτήν την πιο πρόσφατη του Μάρτιν ΜακΝτόνα, όπου όλα τα επιμέρους (πλαίσιο, περιεχόμενο, πρωταγωνιστές) συνθέτουν μια τόσο μοναδική κινηματογραφική εμπειρία.
Μαίρη Βανδώρου
Αν θέλετε να πάτε κινηματογράφο, η ταινία της επιστροφής του Martin McDonagh, είναι μια εξαιρετική επιλογή.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Ο Μάρτιν ΜακΝτόνα, του οσκαρικού Τρεις πινακίδες έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι (2017), ανασυστήνει το απολαυστικό δίδυμο των Κόλιν Φάρελ-Μπρένταν Γκλίσον του Αποστολή στην Μπριζ (2008), ισορροπεί θαυμαστά ανάμεσα στο ιλαρό και το τραγικό (σε σημείο που να δεν μιλάμε για διαδοχή αλλά για διάχυση του ενός μέσα στο άλλο) και φτιάχνει μια ταινία αληθινό κλαυσίγελο.
Βαρβάρα Κοντονή
Ο ΜακΝτόνα πρακτικά διηγείται το τέλος μιας σχέσης ανδρικής και δη φιλικής, με τρόπο που δεν συνηθίζουμε να βλέπουμε στο σινεμά, ή που τέλος πάντων έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε κυρίως στο πλαίσιο των (πιο συχνά κωμικών) buddy movies.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Δεν ξέρεις σε ποια σημεία πρέπει να γελάσεις και πού να κρατήσεις την ανάσα σου, όπου όμως και αν το κάνεις, δίκιο θα έχεις. Πρόκειται για μια ταινία που αυτοστιγμεί γίνεται κλασσική. Θα τη συζητάμε χρόνια.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2023-02-18
Ο ΜακΝτόνα, ένας δημιουργός που πλάθει χαρακτήρες με θεατρική ακρίβεια, βάζει στο στόμα τους διαλόγους ποιητικού ρυθμού και τους σπέρνει σε ένα σκηνικό κινηματογραφικής πλοκής, επέλεξε αυτήν τη φορά μια καταπράσινη σκηνή για να ανεβάσει μια επίκαιρη παραβολή για τον παραλογισμό της αυτοκαταστροφικής στενομυαλιάς και του στείρου επαρχιωτισμού – το απολαυστικό ξεφλούδισμα κρυφών τραυμάτων και μαζί μια έξοχη ιλαροτραγωδία, λιτή και περιεκτική.
Στράτος Κερσανίδης
Έξυπνη, πνευματώδης, τρυφερή, αστεία, γκροτέσκα, δραματική, ανθρώπινη και πολλά ακόμη, η ταινία του Μάρτιν ΜακΝτόνα κατορθώνει κάτι πολύ ενδιαφέρον. Την ίδια ώρα που σου έρχεται να γελάσεις αισθάνεσαι δάκρυα συγκίνησης να έρχονται στα μάτια σου.
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Ο Μάρτιν ΜακΝτόνα ξαναγύρισε στον τόπο του εγκλήματος για τον προσωπικό του απολογισμό και για να μας δώσει γι' άλλη μια φορά, μεταξύ παραβολής και υπερβολής, την αέναη μάχη του ανθρώπου με τον εαυτό του. Μοιρολόι υπόκωφο μεν, επικών διαστάσεων δε.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2023-02-10
Μια πλοκή που συντηρεί την αγωνία του θεατή μέχρι τέλους καθώς η αφήγηση πηγαινοέρχεται με παροιμιώδη άνεση από το μακάβριο και το γκοτέσκο στην μελαγχολία και την αυθεντική συγκίνηση.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2023-02-12
Η νέα ταινία του Μάρτιν ΜακΝτόνα δεν είναι τίποτα λιγότερο από σπουδαία. Με έναν εξαιρετικά αστείο, απολαυστικό κι εξαιρετικά θλιμμένο τρόπο.
Ρωμανός Αναστασίου
Οι πολιτικές, φιλοσοφικές και διαπροσωπικές διερωτήσεις που τόσο συχνά μαραζώνουν και ποδοπατούνται από κραυγαλέα και εξουθενωτική διαχείριση, ανθίζουν εδώ εντελώς αβίαστα στα συμφραζόμενα μιας πολύ παραπάνω από άρτια ειπωμένης ιστορίας που αναμφίβολα αξίζει επανειλημμένες θεάσεις στην αίθουσα.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Γράφει καταπληκτικά ο Μάρτιν Μακ Ντόνα κι αυτό που γράφει πάνω από όλα είναι ρόλους. Διότι καταβυθίζεται στους χαρακτήρες. Βυθίζεται σε αυτούς, όμως παραλλήλως τους φτιάχνει και τόπο και χρόνο, προπαντός περιβάλλον κι η ιστορία στην οποία τους βάζει αφορά στο περιβάλλον και στους εξ αυτού χαρακτήρες.
Παύλος Γκουγιάννος
2023-02-08
Μια μαύρη φολκλορ κωμωδία, ένα υπαρξιακό δράμα και ένα ψυχολογικό θρίλερ δωματίου ενώνουν τις δυνάμεις τους και ξυπνούν τα Πνεύματα του Ινισέριν ως μια κωμωδία του παραλόγου που τείνει το χέρι στο σινεμά του Μπέργκμαν.
Μάνος Θηραίος
Με μια τρομακτική ικανότητα να εναλλάσσει το τραγικό με το φαιδρό, ο ΜακΝτόνα στη συγκεκριμένη ταινία δίνει ρέστα και ως σκηνοθέτης, όχι μόνο αποσπώντας υποδειγματικές ερμηνείες από τους ηθοποιούς του, αλλά πλάθοντας ένα ολόκληρο ρεαλιστικό μα συνάμα σουρεαλιστικό σύμπαν εντός του οποίου τοποθετεί τη δράση.
Αχιλλέας Βασιλείου
Ταινία απόλαυσης κινηματογράφου, σκηνοθετικής και σεναριακής ωριμότητας.
Παυλίνα Αγαλιανού
Ο τόπος των γυρισμάτων είναι μαγικός, τα σκηνικά λιτά και υπέροχα, οι ερμηνείες δεν έχουν ταίρι και εν πολλοίς αναδεικνύουν ακόμα καλύτερα το σενάριο. Τα «Πνεύματα» τα κατάφεραν να μας κάνουν να πάμε στην αίθουσα, τα κατάφεραν να μας προβληματίσουν, να συμφωνήσουμε και να διαφωνήσουμε με πάθος για το σινεμά.
Χρήστος Μήτσης
2023-02-16
Εννιά οσκαρικές υποψηφιότητες για μια συγκινητική, διασκεδαστική όσο και πολυεπίπεδα διεισδυτική ματιά στην ιλαροτραγωδία της ανθρώπινης (συν)ύπαρξης, με φόντο ένα σκληρό εμφύλιο πόλεμο κι ένα μαγευτικής αγριότητας φυσικό τοπίο.
Αντώνης Παυλίδης
Εν κατακλείδι, το The Banshees of Inisherin, είναι από τις ταινίες που θα ξεχωρίσουν σίγουρα την φετινή χρονιά. Η επανένωση των Farrell, Gleeson και McDonagh, ήταν απαραίτητη, το σινεμά την χρειαζόταν, εμείς την χρειαζόμασταν, και ελπίζουμε να τους δούμε σύντομα ξανά μαζί σε κάποια άλλη κωμικοτραγική ιστορία.
Λουκάς Κατσίκας
2023-02-14
Το δραματικό και το κωμικό εδώ όχι μόνο συνυπάρχουν αρμονικά στην ίδια σκηνή αλλά και αλληλοσυμπληρώνονται.
Σωτήρης Ζήκος
Καθαρός αφηγηματικός κινηματογράφος, σαν τον παλιό καλό καιρό! Με καθαρές εικόνες, πλάνα και σκηνές! Με λόγια σταράτα και καθαρές εξηγήσεις. Χωρίς δυσνόητες περιδινήσεις, χωρίς περιττούς διδακτισμούς. Με ευδιάκριτους και διάφανους τύπους χαρακτήρων (μιας εποχής). Με τις ιδιαίτερες συμπεριφορές τους, τις παραξενιές τους και τις επιμονές τους.
Γιάννης Τσιτσίμης
Πέρα από στοιχείο της μαύρης κωμωδίας με διάθεση σάτιρας που γρήγορα υποχωρεί δίνοντας ένταση στο δράμα των χαρακτήρων, η ταινία «Τα πνεύματα του Ίνσεριν» χρησιμοποιεί εκπληκτικά το κάδρο με τη δυναμική του τοπίου.
Αγγελική Καρυστινού
Αξιοποιώντας τις εναλλαγές του άγριου φυσικού τοπίου, ο Βρετανός δημιουργός- γνωστός και από τις θεατρικές του επιτυχίες- αποκαλύπτει τις παθογένειες μιας κλειστής κοινωνίας, που στενάζει κάτω από τα στερεότυπα, προτάσσοντας την αξία της καλοσύνης, αλλά και το δικαίωμα να ζει κανείς τη ζωή του όπως επιλέγει, έστω κι αν αυτή του η απόφαση μοιάζει εντελώς παράλογη.
vandimir
Απόλαυσα τη γλαφυρή αφήγηση, το υποχθόνιο χιούμορ, το υποβλητικό σκηνικό, τις μάλλον σουρεαλιστικές (και μακάβριες) αντιδράσεις των ηρώων που διαρκώς κλιμακώνονται... Το είπα στην αρχή: Για μένα είναι μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς.
Ανδρέας Συμιακάκης
Δεν είναι απλά μια ταινία για μια χαμένη φιλία, αλλά μια αλληγορία για την ανθρώπινη φύση, την ανάγκη για σύνδεση και την απόγνωση της απομόνωσης.
Αλέξανδρος Παπαδόπουλος
Μια ιστορία τραγική και ταυτόχρονα κωμική μιας ανδρικής φιλίας αλλά και του αναπάντεχου, βίαιου και επεισοδιακού τέλους της, πλαισιωμένη από ωραίους διαλόγους, υψηλού επιπέδου κινηματογράφηση και φωτογραφία και αρτιότατες ερμηνείες -για ακόμα μια φορά- από τους Farrell και Gleeson.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Κωμωδία από την οποία δεν λείπει και η τρυφερότητα (υπάρχουν σκηνές που ο Κολμ δείχνει την πραγματική του έγνοια για τον φίλο του). Με τον ΜακΝτόνα να εκμεταλλεύεται έξυπνα και ευρηματικά το κάθε στοιχείο και να δημιουργεί ενδιαφέροντα, συχνά εκκεντρικά, πρόσωπα (η αδερφή του, η παράξενη γειτόνισσα που περιφέρεται στο δρόμο σαν κάποια Πυθία, ο σαδιστής αστυνόμος και ο γιος του Ντόμινικ), πάντα μαζί με καταστάσεις που προσθέτουν στην ιστορία τη μαγεία και την ασυνήθιστη ομορφιά της.
Κώστας Ζαλίγκας
Τι να πει κανείς για την ταινία που διεκδικεί τα πάντα φέτος στα Oσκαρ (εννιά υποψηφιότητες) και βραβεύεται διαρκώς καθώς οδεύουμε προς τη βραδιά της απονομής; Και που όταν τελικά τη βλέπεις αντιλαμβάνεσαι ότι όλα τα επαινετικά σχόλια που έχεις ακούσει έως τώρα για αυτήν δεν έχουν ίχνος υπερβολής;
Ιωσηφίνα Γριβέα
Καθώς προχωρά προς ένα διφορούμενο και στοιχειωμένο φινάλε, το The Banshees of Inisherin αποκτά τη φανταστική αλλά φρικιαστική ποιότητα μιας λαϊκής ιστορίας ή παραμυθιού, μία διάθεση που ενισχύεται από το μουσικό σκορ του Carter Burwell και τη φωτογραφία του Ben Davis.
Μαρία Αβραμίδου
Με χιούμορ, αλλά και σκληρότητα συναισθημάτων εξίσου έντονη με την τρυφερότητα των μικρών καθημερινών στιγμών, ο δημιουργός καταγράφει μια ιστορία που αρχικά σε ξαφνιάζει, έπειτα σε προβληματίζει και τελικά σε στοιχειώνει –όχι απαραιτήτως με καλό τρόπο.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Η ταινία του Μάρτιν ΜακΝτόνα είναι μελαγχολική, αλλά και πνευματώδης. Ενσταλάζει το ιρλανδέζικο χιούμορ σε ένα φόντο μυστηρίου και παραλόγου.
Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
Ένα από τα καλύτερα σενάρια που έχω απολαύσει στα τελευταία χρόνια και ένας τέλειος Φάρελ, όλα αυτά συνυφασμένα με την μουσική του Μπάρτγουελ, μαζί με την ιδιαίτερη αποτύπωση της εικόνας μιας απομονωμένης μικροκοινωνίας, ολοκληρώνουν ένα έξοχο φιλμ.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Μια εξαιρετική δημιουργία γεμάτη από φροϊδικούς συμβολισμούς, μαύρο χιούμορ, διάχυτη μελαγχολία, ανομολόγητη τρυφερότητα, σωματικό τρόμο και έναν απογυμνωμένο, άγριο λυρισμό, σαν τα γυμνά, δεμένα με πέτρα, τοπία του νησιού στο οποίο εξελίσσεται.
Λήδα Γαλανού
Ένα φιλμ τόσο σύνθετο όσο μοιάζει απλό, που αγκαλιάζει την εποχή της δράσης του, όντας απολύτως διαχρονικό, ένα σχόλιο για τον παραλογισμό κάθε εμφύλιου πολέμου. Μια ωδή, με την αιχμή και το μελόδραμα του βιολιού, στη μοναξιά, από την καλή κι από την ανάποδη, στις ανδρικές σχέσεις, στις ανθρώπινες σχέσεις, στα αθώα πλάσματα που, δυνάμει, είμαστε όλ@, τουλάχιστον εν ειρήνη.
Νατάσα Δεληβοριά
Η ματαιότητα και η μυθοπλαστική ιστοριογραφία συναντιούνται σε μια οθόνη 16:9 και αντανακλούν τον πυρήνα της ανθρώπινης ύπαρξης με τρόπο απλό και κωμικό, ενώ ταυτόχρονα εκτίθεται το γελοίο μας. Άνθρωποι αλλόκοτοι που μοιάζουν με εμάς, σε ιστορίες-σύμβολα της συλλογικής μας αποτυχίας.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Το ότι η συγκεκριμένη χημική ένωση πρωταγωνιστών και δημιουργού θα λειτουργούσε ήταν επιβεβαιωμένο από την προηγούμενη συνεργασία τους, το υπογείως πολυαγαπημένο Αποστολή στην Μπριζ. Η γραφή του ΜακΝτόνα, πνευματώδης και κοφτερή, συνδυάζει εδώ το μελαγχολικό κυνισμό με την απότομη βία και μια μυθική, βιβλική διάσταση.
Γιάννης Ν. Γκακίδης
Ένας δρόμος γεμάτος από το παράδοξο, το αλλόκοτο, το ανεξέλεγκτο που, μόνο με τη λογική του μαύρου χιούμορ μπορεί να σταθεί. Αλλά εμένα δε μου φάνηκε αστεία η ταινία, ούτε για μια στιγμή. Πικρή, επώδυνη, θλιβερή όπως και η ζωή όταν στριμώχνεται στα αδιέξοδα σοκάκια της ανασφάλειας και του θανάτου.
Δημήτρης Μπάμπας
Τοποθετώντας τη δράση σ' ένα τόπο απομονωμένο και ολιγάνθρωπο, ο σκηνοθέτης δεν οξύνει μόνο τη σύγκρουση, αλλά παράλληλα την εμπλουτίζει και τη χρωματίζει.
Γιώργος Νυκταράκης
Μια από τις καλύτερες και πιο ιδιαίτερες ταινίες αυτής της κινηματογραφικής σεζόν, με ένα πραγματικά σπουδαίο σενάριο που μπορεί μέσα στη σκοτεινιά του και τη δραματικότητά του να επιδέχεται βαρυσήμαντες κοινωνικές, φιλοσοφικές και πολιτικές ερμηνείες, αλλά με έναν μοναδικό τρόπο καταφέρνει να γίνεται διασκεδαστικότατο.
Κωστής Μπίτσιος
Η ταινία αποτελεί μία αλληγορία πάνω στον εμφύλιο πόλεμο της Ιρλανδίας (1922-1923), αλλά και ένα καίριο σχόλιο για την κατάθλιψη.
Πάνος Κόκλας
Το "Τhe Banshees of Inisherin" είναι ένα άρτια δομημένο δράμα με στοιχεία μαύρης κωμωδίας. Πολυθεματικο και πολυεπίπεδο. Μοναχικό και λυπηρό αλλά συνάμα χιουμοριστικό και ανθρώπινο.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2023-02-06
Εν τέλει πιο κοντά στην μίξη υπαρξιακού στοχασμού με μαύρο χιούμορ και ψυχωμένου δράματος που θυμόμαστε από την αξεπέραστη ακόμα "Αποστολή στη Μπριζ" (την πρώτη συνεργασία του ΜανΝτόνα με τον Φάρελ), τα "Πνεύματα" είναι πνευματώδης αλλά και τραχιά τραγικωμωδία, γεμάτη πίκρα, χιούμορ και καρδιά.
Σόλωνας Παπαγεωργίου
Δραματουργικά, η ταινία «λειτουργεί». Ο McDonagh γνωρίζει καλά πώς να παντρεύει το κωμικό με το τραγικό, πώς να αλλάζει ύφος από τη μια στιγμή στην άλλη. Οι δυο πρωταγωνιστές του είναι πειστικοί χαρακτήρες, αμφότεροι έχουν κάτι το αντι-ηρωικό: είναι ικανοί να καταφύγουν σε πράξεις βίας και σκληρότητας, παρά τις συμπαθητικές τους πλευρές.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ηταινία του ΜακΝτόνα, αξίζει τον σεβασμό και την προσοχή μας, έχει τεράστιο ενδιαφέρον και φυσικά δυο αξιοζήλευτες ερμηνείες, του Κόλιν Φάρελ και του Μπρένταν Κλίσον, ενώ και οι δεύτεροι λεπτοδουλεμένοι χαρακτήρες είναι υψηλού επιπέδου, όπως και η μουσική του Κάρτερ Μπάρνγουελ και η φωτογραφία του Μπεν Ντέιβις.
Νίκος Γαργαλάκος
Συνεπώς, ακόμα και για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με τις μαύρες σελίδες του Ιρλανδικού Εμφυλίου που «ξεφυλλίζει» με το μεταφορικό του σχόλιο εδώ ο Μακ Ντόνα, σίγουρα αυτή η παλαβιάρικη... έως ζοφερή ιλαροτραγωδία θα σας συνεπάρει χάρη στους έξυπνους διαλόγους και τις δυνατές ερμηνείες -κυρίως από τους Φάρελ, Κέογκαν και Κόντον.
Άγγελος Πολύδωρος
Ενδιαφέρουσα από άποψη υποκριτικής, φωτογραφίας (τοπίου και εσωτερικής) και μουσικής με όλη την εν γένει ατμόσφαιρα.
Νίκος Τσαγκαράκης
Ο ΜακΝτόνα συσσωρεύει πολλά διαφορετικά ζητήματα και χαρακτήρες σ' ένα σενάριο, η ελλειπτικότητα του οποίου καταλήγει να του στοιχίζει σε ανισορροπία.
Ειρήνη Μιχοπάνου
Εξαιρετικές ερμηνείες, πανέμορφη φωτογραφία και ατμόσφαιρα που ταιριάζει απόλυτα με την υπαρξιακή «μουντίλα» των χαρακτήρων. Αλλά μέχρι εκεί...
Ηλίας Φραγκούλης
2023-02-02
Ο Κολμ χρησιμοποιεί τη λέξη «dull» σε κάποια στιγμή της ταινίας και αυτό είναι ότι πιο αυτοσαρκαστικό διαθέτουν τούτα τα «Πνεύματα», διότι όντως έχουμε να κάνουμε με μια... «dull» ταινία.
