Απομεινάρι(2020)

(Relic)  Πρώτη προβολή: 10-07-2020

Αξίζει σίγουρα μια ματιά από όσους ψάχνουν κάτι πιο ψαγμένο και ατμοσφαιρικό ωστόσο δεν θεωρώ ότι θα ικανοποιήσει όποιον ψάχνει ιδιαίτερα δυνατές συγκινήσεις (τρομάγματα, αίμα, ανατροπές κτλ)!

Εντέλει είναι μια ταινία που είναι μεν ικανοποιητική, ωστόσο υπάρχουν και αρκετές στιγμές που θα μπορούσαν να αποφευχθούν, μπορεί ανά σημεία να αδικεί κάπως τον εαυτό της, ωστόσο η πολύ καλή τεχνική της και το γεγονός ότι είναι χαλαρά ανώτερη από τον μέσο όρο του είδους, θα ανταμείψει τον (υπομονετικό είναι η αλήθεια) θεατή.

Η τελευταία πράξη είναι αρκούντως creepy, η συναισθηματική επένδυση επαρκώς αποτελεσματική και το ίδιο το φινάλε τόσο ανατριχιαστικό όσο και "αισιόδοξο", ακόμα μια απόδειξη της ενδιαφέρουσας γραφής της ταινίας.

Πρόκειται για ένα καλοστημένο horror slowburn που ενδέχεται να οδηγήσει κάποιους στα όρια τους απ' την βαρεμάρα, ενώ θα ικανοποιήσει τους λίγους, ήδη μυημένους που ψάχνουν κάτι τέτοιο.

Η Νάταλι Έρικα Τζέιμς συνδυάζοντας με μαεστρία το ψυχολογικό θρίλερ με το θρίλερ τρόμου και μυστηρίου, καθηλώνει τον θεατή. Έχει επίσης στη διάθεσή της τρεις έξοχες ερμηνείες που συμβάλλουν στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα του φόβου πάνω στο απροσδόκητο και τέλος μας αιφνιδιάζει τόσο με την κίνηση της κάμερας, όσο και την εκπληκτική φωτογραφία του Τσάρλι Σάροφ.

Το Relic είναι ένα θέαμα που δεν έχει τόσο ως σκοπό του να σοκάρει τον δέκτη, όσο να τον ταρακουνήσει με αρκετά ασυνήθιστο τρόπο ως προς το ότι η απώλεια των αναμνήσεών κάποιου μπορεί να αλλάξει ριζικά την οπτική και την επαφή του με τον κόσμο, καθώς προσπαθεί με τις λιγοστές εικόνες-ενθύμια του παρελθόντος του να περιορίσει την αμηχανία του μπροστά σε μία πραγματικότητα που πλέον φαντάζει σε αυτόν πιο ξένη και ανοίκεια από ποτέ.

Συνοπτικά, θα χειροκροτήσουμε το καλημέρα της Natalie Erika James σαν ένα από τα πιο ελπιδοφόρα των τελευταίων ετών, αλλά θέλουμε από αυτήν κάτι το ακόμα πιο μεστό δημιουργικά. Πάντως, θα γίνονταν ένα σπουδαίο θεατρικό, μια κι εκεί οι απαιτήσεις είναι διαφορετικές.

Η πρωτοεμφανιζόμενη δημιουργός Natalie Erika James δείχνει πως δεν έχει κανένα έλεγχο του οράματός της. Παρότι το premise είναι ενδιαφέρον, τα κάνει μαντάρα, με το αποτέλεσμα να είναι βαρετό, διάτρητο, άγαρμπο στα όρια του cringy, με τις καλές προθέσεις να είναι το μόνο που αφήνει.