Moxie: Κορίτσια με Τσαγανό(2021)

(Moxie)  Πρώτη προβολή: 03-03-2021

Είναι μία ανάλαφρη ταινία που όμως έχει μεγάλης σημασίας θεματολογία. Απευθύνεται κυρίως στο νεανικό κοινό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορούν να την παρακολουθήσουν και μεγαλύτεροι ενήλικες. Αξίζει να την δείτε.

Στο εν λόγω project ξεδιπλώνεται επιδέξια το κουβάρι μίας πολύ ευχάριστης, έξυπνα χιουμοριστικής και ευρηματικής ιστορίας ενηλικίωσης χωρίς την παραμικρή ροπή προς στείρο διδακτισμό καθώς ηχούν δυνατά αδιαμφισβήτητα μηνύματα για τον σεβασμό προς τον άνθρωπο και την αξιοπρέπειά του.

Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, ανά στιγμές απολαυστική, με ωραίες ερμηνείες και ένα καταπληκτικό σάουντρακ πανκ φεμινιστικών τραγουδιών, ως επί το πλείστον.

Μια αρκετά καλή επιλογή λοιπόν, για τους καιρούς που διανύουμε, χωρίς ιδιαίτερες σινεφιλικές απαιτήσεις από τους θεατές.

Η σκηνοθέτρια Amy Poehler, που έχει κρατήσει για τον εαυτό της και το ρόλο της μητέρας της Βίβιαν, έχει γυρίσει ένα ευχάριστο φιλμ και μοναδικό για να προβάλλει στους νεώτερους τα πραγματικά προβλήματα της εφηβικής ζωής, αλλά και να τα αναδείξει στους μεγαλύτερους που εκκολάπτουν ακόμα και άθελά τους κάποιες τοξικές καταστάσεις.

Είναι το Moxie η τέλεια ταινία φεμινιστικής χειραφέτησης; Σε καμία περίπτωση. Αλλά σε ένα κόσμο που έχουμε συνηθίσει να ντροπιάζουμε νεαρά κορίτσια για τις σεξουαλικές τους επιλογές, όταν αυτές είναι συναινετικές και να ρίχνουμε το φταίξιμο στα θύματα, όταν γίνονται δέκτες παραβιαστικής συμπεριφοράς, σίγουρα ανοίγει το δρόμο για διάλογο για ζητήματα που απασχολούν όλα τα σχολικά περιβάλλοντα.

Δεν είναι για θεατές με ιδιαίτερες απαιτήσεις. Και μόνο που καταπιάνεται με αυτά τα αγκάθια της κοινωνίας, χωρίς να τα παραβλέπει και κυρίως να τα γελοιοποιεί, κάνοντας τα να χάνουν την ουσία τους, είναι κάτι που τιμάει τη σκηνοθέτη Amy Poehler και τους υπόλοιπους συντελεστές. Βλέπεται ευχάριστα «παίρνοντας το αίμα σου πίσω».

Σίγουρα το Moxie θέλει να είναι επαναστατικό, ξεσηκωτικό, αλλά το μήνυμα που εν τέλει καταφέρνει να περάσει έχει κενά και ίσως είναι λίγο επιφανειακό.

Η Amy Poehler επιστρέφει στην σκηνοθετική καρέκλα με το Moxie, μια ωδή στον εφηβικό φεμινισμό που βαδίζει στα χνάρια ανάλογων ταινιών του παρελθόντος, αλλά δεν καταφέρνει να φτάσει τα standards που έθεσαν οι προκάτοχοι του.