Cherry(2021)

Πρώτη προβολή: 12-03-2021

Είναι μία καλογυρισμένη ταινία που βλέπεται με ενδιαφέρον στο μεγαλύτερο μέρος της. Υπάρχουν στιγμές που η πλοκή είναι αργή, αλλά ο τρόπος που είναι σκηνοθετημένη αντισταθμίζει αυτό το μειονέκτημα.

Το "Cherry" θα μπορούσε να είχε πετύχει πολλά περισσότερα αν δεν ήταν η υπέρμετρη προσπάθεια των δημιουργών να φέρουν ένα χτυπητό και ενίοτε σουρεαλιστικό αποτέλεσμα δεν το έπνιγε και αν είχε πιο δυνατές αφηγηματικές βάσεις.

Το συγκεκριμένο δράμα ίσως να μην ήταν αυτό που τελικά μπορεί να τους κρατήσει στο προσκήνιο αλλά ούτε και να τους καταδικάσει για το μέλλον.

Αντί να έχει μια ένταση, αγωνία και τα συναφή, γίνεται ολοένα και πιο άνευρη, ενώ πέρα από τις επεξηγήσεις που προκαλούν όλο και περισσότερες... απορίες, οι χαρακτήρες δεν είναι ολοκληρωμένο, ενώ το δεύτερο μισό απογοητεύει.

Σε γενικές γραμμές το Cherry είναι μια μπερδεμένη ταινία που θέλει να είναι πολλά πράγματα ταυτόχρονα, αλλά δυστυχώς καταλήγει στη μετριότητα. Τα 130 λεπτά διάρκειας σε συνδυασμό με την έλλειψη βάθους με οδήγησαν να βαρεθώ κάπου στη μέση και να μην με νοιάζει πραγματικά η συνέχεια.

Το παρατεταμένο στυλιζάρισμα, που συνεχίζεται και παραπέμπει συχνά στο Ρέκβιεμ για ένα όνειρο του Αρονόφσκι, είναι αφάνταστα κουραστικό, καθώς το πλούσιο περιεχόμενο παύει να υφίσταται και αντικαθίσταται από κλισέ.

Οι αδερφοί Ρούσο, δουλεύοντας με ένα σενάριο που συνυπογράφει η αδερφή τους, Άντζελα Ρούσο-Ότστοτ, βουλιάζουν μαζί με τον ήρωά τους σε μια άβυσσο ακροτήτων και υπερβολών και χρησιμοποιούν κάθε τρικ από ένα Εγχειρίδιο Σκηνοθεσίας (με αποκορύφωμα ένα πολυσυζητημένο πλάνο... πρωκτικής οπτικής) για να εντυπωσιάσουν με τα #madskillz τους που η φόρμουλα του MCU ίσως περιορίζει.

Ένα έργο με αρκετές τρύπες αλλά και χτυπητές αδυναμίες.

Τη στιγμή που ακούγεται η ατάκα (σε βόις όβερ φυσικά...) "...κι έτσι γίναμε χρήστες..." έπεσα κάτω από τα γέλια. Σε καλό να μου βγει, που λένε.