Υποψίες(1941)

(Suspicion)  Πρώτη προβολή: 03-11-1947

Τρεις οσκαρικές υποψηφιότητες (ταινίας, μουσικής και α΄ γυναικείου ρόλου, το οποίο και κέρδισε η Τζόαν Φοντέν) για ένα υποδειγματικό σινε-παιχνίδι παραπλάνησης γεμάτο περίτεχνες ψυχαναλυτικές αναφορές, στο οποίο το στούντιο επέβαλε ένα «συναισθηματικά» ορθό φινάλε.

Υποδειγματική άσκηση στο σασπένς με αδιανόητη γοητεία και κομψότητα, σε ένα από τα πρώτα αριστουργήματα της αμερικανικής περιόδου του Χίτσκοκ, το οποίο περιέχει τη σκηνή κινηματογραφικής ανθολογίας με τον Κάρι Γκραντ να ανεβαίνει τη σκάλα του σπιτιού με ένα ποτήρι γάλα.

Περισσότερο ψυχογράφημα της καθωσπρέπει 40ς μπουρζουαζίας, παρά θρίλερ, οι «Υποψίες» του Αλφρεντ Χίτσκοκ ήταν μία ταινία πολύ μπροστά από την εποχή της.

Ρομαντικό θρίλερ του maître του σασπένς, γεμάτο ύπουλες ψυχαναλυτικές πτυχές για τον έγγαμο βίο. Ο Κάρι Γκραντ εμφανίζεται για πρώτη φορά σε πρωταγωνιστικό ρόλο χιτσκοκικού φιλμ, ενώ η βραβευμένη με Όσκαρ εδώ Τζόαν Φοντέιν λάμπει στο φακό και σε ηλικία... στα early 20's (ήταν μόλις 24ων ετών όταν το φιλμ διανεμήθηκε στους κινηματογράφους!).

Ο μέγιστος Βρετανός προθερμαίνει το παγκόσμιο κοινό για το Notorious και τις έγχρωμες περιπέτειές της δεκαετίας του '50, με άγγιγμα εξωτισμού, αξεπέραστη κομψότητα και υπόγεια σκοτεινιά, προσφέροντας στον Κάρι Γκραντ την πρώτη από τις σπουδαίες, αβίαστες συνεργασίες τους και στην Τζόαν Φοντέν, μια αριστοκρατική παρουσία με αδιόρατο μυστήριο στην έκφραση και τις σιωπές της, έναν πολύπλοκο ρόλο με υπόσταση και μαγνητισμό.

Ένα αισθηματικό ψυχολογικό θρίλερ πάνω στο φαίνεσθαι και στο είναι, με ένα φινάλε διφορούμενο που μέχρι σήμερα αποτελεί αντικείμενο αναλύσεων, χαρίζοντας στην Φοντέιν το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, η οποία ήταν και η μοναδική πρωταγωνίστριά του που έλαβε αυτή την τιμή.

Ο Χίτσκοκ εκμεταλλεύεται το θέμα του για να δημιουργήσει το κατάλληλο σασπένς, με τα απρόοπτα, τις ανατροπές και το γνωστό του χιούμορ, προσφέροντας μας ένα με ωραίο και γοργό ρυθμό θρίλερ.

Παρά τα εμφανή ελαττώματα τους, οι «Υποψίες» κουβαλούν το στίγμα του μεγάλου «auteur», ο οποίος κατάφερε από ένα αδύναμο αρχικό υλικό να δημιουργήσει ένα προσωπικό έργο: ασταθές μεν και ταλαντευόμενο, αλλά ισχυρά ψυχαγωγικό.

Απολαυστικής ψυχολογικής ίντριγκας Χίτσκοκ των αρχών των '40ς με Κάρι Γκραντ και Τζονάν Φοντέιν, αλλά κι ένα συμβιβαστικό φινάλε που δεν ανυψώνει την ταινία.

Κρύβοντας με απαράμιλλη μαεστρία την αλήθεια μέχρι την τελευταία στιγμή, ο Χίτσκοκ επανέρχεται σε ένα από τα πιο αγαπημένα θέματά του, την εμπιστοσύνη στην σχέση ενός ζευγαριού.