Τα φώτα ανάβουν στο Μανχάταν. Η μυρωδιά του ζεστού καφέ αιωρείται έξω από το μετρό της 181ης λεωφόρου, όπου ένα καλειδοσκόπιο ονείρων συγκεντρώνει μια ζωηρή και πολύ δεμένη κοινότητα. Στο σταυροδρόμι όλων αυτών, βρίσκεται ο συμπαθητικός και γοητευτικός ιδιοκτήτης ενός παντοπωλείου, ο Ουσνάβι, και κάνει καθημερινή οικονομία, καθώς ελπίζει, φαντάζεται και τραγουδάει για μια καλύτερη ζωή.
Άστο, θα ξαναδώ κάτι παλιό
Μπαίνω σε μια πλατφόρμα για να δω κάτι γρήγορο και πριν το καταλάβω έχουν περάσει δέκα λεπτά scrolling. Ο χρόνος μου είναι περιορισμένος, αλλά οι επιλογές... απεριόριστες. Είμαι σαν το παιδάκι σε ένα τεράστιο κατάστημα παιχνιδιών που μπορεί να πάρει μόνο ένα. Τα θέλω όλα, ενθουσιάζομαι με τα πάντα και τελικά δεν διαλέγω τίποτα. Trailers, περιγραφές, "προτάσεις για εσένα", όλα περνούν μπροστά μου σαν να υπόσχονται κάτι καλύτερο από το προηγούμενο. Και τελικά η ασφαλής επιλογή εμφανίζεται σχεδόν αυτόματα.
Ηρ. Μπαλτάς
Θα πρέπει να συνδεθείτε πρώτα. Σύνδεση