Dark - Σκοτάδι : Season 3(2020)

Αυτή η σεζόν είναι όμορφη και σκοτεινή , με όλη τη σημασία των λέξεων. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς άλλες σειρές θα μπορούσαν να συνδυάσουν αυτό το πολύπλοκο αλλά ολοκληρωμένο επίτευγμα.

Για να πάρεις την ανταμοιβή του «Dark», πρέπει (και αξίζει στο έπακρο) να παλέψεις γι' αυτήν. Ποιος είπε ότι η τηλεόραση είναι (μόνο) εύκολη;

Το Dark δεν είναι απλά μια σειρά, αλλά μια εμπειρία ζωής και όσοι δεν την έχετε δεί πρέπει σίγουρα να το κάνετε άμεσα.

Άξιζε και αξίζει δίχως αμφιβολία τον χρόνο του. Ίσως να κάνουμε καιρό να δούμε ξανά μια sci fi σειρά να κάνει με αυτόν τον τρόπο τέτοια τίμια και έντιμη προσπάθεια για να μας πει μια ιστορία πιστή στον εαυτό της.

Όταν στην τελευταία πράξη ο Jonas επιτέλους ξεσπά γιατί κουράστηκε να άγεται και να φέρεται από τις οδηγίες ανθρώπων με αμφίβολα κίνητρα, θα μπορούσε να μιλάει για τους θεατές. Συνειδητά κιόλας ενδεχομένως. Γιατί το 'Dark' ξέρει πόσο κουραστικό μπορεί να γίνει, αλλά δεν θέλει να κάνει εκπτώσεις. Και μόνο γι' αυτό, θα είναι για πάντα ένα εντυπωσιακό επίτευγμα.

Ο 3ος κύκλος του Dark, επισφραγίζεται με ένα φινάλε που τον καθιστά εξίσου δυνατό με τους δύο προηγούμενους, βάζοντας τελεία με τρόπο που η σειρά αυτή καταφέρνει να χαραχτεί στο μυαλό μας ως ένα από τα πιο λαμπρά mind-bending σόου της μικρής οθόνης.

Η τρίτη σεζόν του "Dark" αποτελεί το ιδανικό κλείσιμο γι' αυτό το πολύ επιτυχημένο εγχείρημα. Είναι μία σειρά που αξίζει να την δεις, αν δεν το έχεις κάνει ήδη, αφού έχει έξυπνο σενάριο, ενδιαφέροντες χαρακτήρες και είναι καλά σκηνοθετημένη.

Η τρίτη και (ελπίζουμε) τελευταία σεζόν του Dark, αποτελεί ένα εξαιρετικό ταξίδι στον χωροχρόνο, με εξαιρετικούς χαρακτήρες, αλλά ακόμη πιο ενδιαφέροντα παράδοξα. Κι ενώ οι δημιουργοί του Baran bo Odar και Jantje Friese, το παρατραβάνε με τις επαναλήψεις σε κάποια σημεία (αναφορές στα ταξίδια στον χρόνο, ελεύθερη βούληση κτλ κτλ), κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα τελικό κεφάλαιο που σε κάνει να ξεχνάς όλα τα υπόλοιπά.

Η αγωνία των δημιουργών να φτάσουν τα προηγούμενα στάνταρ κάνει την σειρά να δείχνει για πρώτη φορά τόσο αμήχανη, φλύαρη και δυστυχώς σοβαροφανής, θυμίζοντας σαπουνόπερες του γλυκού νερού.

Το Dark δίχως αμφιβολία διαθέτει μια προσεγμένη παραγωγή, όπως η πλειονότητα των σύγχρονων τηλεοπτικών παραγωγών. Ωστόσο, η εμμονή του με το μυστήριο καταπνίγει τους εν δυνάμει ενδιαφέροντες χαρακτήρες του και τις αμέτρητες φιλοσοφικές του ιδέες, οι οποίες ποτέ δεν ξεφεύγουν από το εμβρυακό στάδιο του ποπ περιτυλίγματος.