Insatiable - Αχόρταγο Δίδυμο : Season 1(2018)

Το "Insatiable" αντιμετωπίζει ορισμένα προβλήματα, με το μεγαλύτερο να είναι το γεγονός ότι στα πρώτα επεισόδια δεν έχει βρει την κατεύθυνση που θέλει να πάρει: είναι η ιστορία της Patty; Είναι η ιστορία της Patty και του Bob; Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τα freaky συμβάντα της ιστορίας (φόνοι, ατυχήματα, απαγωγές), μετατρέπουν το "Insatiable" σε μία σειρά που όσο και αν μας αποπροσανατολίζει, τελικά μας εθίζει με τα χοντροκομμένα αστεία του, τις ανέλπιστες τροπές σεναρίου, και γενικότερα με το ύφος της, το οποίο όσο εξοργιστικό και αν είναι, είναι άλλο τόσο απολαυστικό.

Η πρωταγωνίστρια, Debbie Ryan, λάμπει (και είναι ωραίο που βλέπουμε ένα φρέσκο πρόσωπο), ο Dallas Roberts στο ρόλο του Bob (του δικηγόρου) είναι εξαιρετικός και η ιστορία εξελίσσεται με χιούμορ και με απολαυστικό τρόπο που την κάνει να διαφέρει απ' ό,τι βλέπουμε συνήθως στις Αμερικανικές παραγωγές.

Ο «από μηχανής θεός», που ήταν εφεύρημα του αρχαίου ελληνικού θεάτρου, σ' αυτή τη σειρά βρίσκει τη θέση του με εξαιρετικά χιουμοριστικό και κωμικό τρόπο, ενώ το Καλό και το Κακό εναλλάσσονται με απροσδόκητη ταχύτητα, που αιφνιδιάζει και τον πιο καλοπροαίρετο (αλλά και κακοπροαίρετο) τηλεθεατή. Γι' αυτό και μη βιαστείτε να την κρίνετε από τα πρώτα επεισόδια (12 είναι όλα και διαρκούν από 45΄ περίπου).

Το Insatiable προσπαθεί με κακόγουστο τρόπο, επιφανειακά και δίχως ίχνος χιούμορ, αλλά (μάλλον) έχοντας καλές προθέσεις, να καταπιαστεί με πάρα πολλά ζητήματα. Το bullying, η παχυσαρκία, η εφηβεία, η παιδεραστία, ο καρκίνος του πρωκτού, η ομοφυλοφιλία, ο αλκοολισμός είναι κάποια από τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται η σειρά και καταλήγει να τα συντρίψει με το κακό χιούμορ της, την επιδερμική της προσέγγιση και την αναπαραγωγή στερεοτυπικών καταστάσεων.