Escape at Dannemora(2018)

Η Πατρίτσια Αρκέτ είναι αυτή που απογείωσε την «Απόδραση από τη Ντανεμόρα». Δίνει μια σαρωτική ερμηνεία στην τελευταία σκηνοθετική απόπειρα του Μπεν Στίλερ παρουσιάζοντας έναν γυναικείο χαρακτήρα που έχει στοιχεία ακατέργαστου αλλά αυθεντικού φεμινισμού.

Μακριά από πομπώδεις διαλόγους και ευφάνταστες σκηνές δράσης, το "Escape at Dannemora", εντέλει είναι μια από τις καλύτερες δραματικές σειρές, κυρίως επειδή δεν ποντάρει μόνο στη δράση ή στους διαλόγους. Είναι όλα μαζί παντρεμένα εξαιρετικά.

Το "Escape at Dannemora" μπορεί να μην έχει σκηνές δράσης, καταδίωξης ή πομπώδεις διαλόγους αλλά είναι μια από τις καλύτερες δραματικές σειρές του είδους, που στηρίζεται στο τρίπτυχο δράση – διάλογος – ερμηνείες.

Εξαιρετική ιστορία κι εξαιρετικό cast.

Η σειρά εστιάζει στους χαρακτήρες, που δεν είναι άγγελοι φυσικά αλλά ούτε και εντελώς διάβολοι, και αφήνει την πορεία προς την απόδραση να κυλά αργά ως καλοκουρδισμένος ωρολογιακός μηχανισμός πλοκής, ενόσω ο θεατής εξοικειώνεται –όσο σε καμιά άλλη ίσως σειρά ή ταινία με ανάλογο φόντο– με την καθημερινή ζωή σε μια φυλακή υψίστης ασφαλείας.

Το Escape at Dannemora ζητάει υπομονή από τους θεατές του, και τελικά την επιβραβεύει – διακριτικά αλλά αποτελεσματικά.

Δράμα φυλακής και αληθινή ιστορία. Στοιχεία τα οποία στην κατάλληλη δοσολογία μπορούν να αποδώσουν κάτι τηλεοπτικά αξιομνημόνευτο. Και αυτό ακριβώς παρακολουθούμε.

Η σειρά κερδίζει σε ρεαλισμό και μια συνεχή ζοφερή ατμόσφαιρα να υπάρχει κάθε στιγμή. Είναι σκληρό, όχι λόγω βίας και περιβάλλοντος, αλλά λόγω χαρακτήρων.