Απίστευτο(2019)

(Unbelievable)  

Μια police procedural σειρά που αγγίζει ευαίσθητες χορδές, σε αφοπλίζει σε κάθε επεισόδιο και σε αναγκάζει να αναφωνήσεις: Unbelievable.

Επιτέλους, ένα δράμα που ξέρει να μιλά για τη σεξουαλική κακοποίηση.

Η ίδια η ιστορία είναι από μόνη της τόσο δυνατή, ώστε να μπορεί να σταθεί η σειρά ως ψευτοντοκιμαντέρ για τη βία κατά των γυναικών, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τα θύματα τα όργανα της τάξης. Και δεν χρειάζεται (παρά το γεγονός πως τις έχει) τις αβανταδόρικες ερμηνείες. Τα κοντινά πλάνα στα πρόσωπα που καταγράφουν τις αντιδράσεις αρκούν για να αντιληφθεί κανείς την αδικία και τον πόνο των θυμάτων.

Το «Unbelievable» εστιάζει στην απεικόνιση του τραύματος και του τρόπου με τον οποίο επηρεάζει την ζωή μιας γυναίκας μια σεξουαλική επίθεση. Η κάμερα στη σειρά εστιάζει συχνά στα πρόσωπα και τις αντιδράσεις τους μέσα από κοντινά πλάνα είτε θολώνοντας ό,τι άλλο υπάρχει στο κάδρο.

Το Unbelievable όχι μόνο δείχνει το πόσο άδικο στάθηκε το αμερικανικό δικαστικό σύστημα στο θύμα (το οποίο πιθανότατα θα είχε αντιμετωπιστεί πολύ διαφορετικά αν προερχόταν από μια «καλή οικογένεια») αλλά διεισδύει και στην «κουλτούρα του βιασμού» που θέλει συχνά την ευθύνη να πέφτει στο θύμα.

Μια αληθινή ιστορία που έπρεπε να ειπωθεί στη μικρή οθόνη.

Αυτό που κάνει το Unbelievable- must watch είναι το γεγονός ότι πραγματεύεται κάτι πραγματικά σοβαρό. Μιλά για την κοινωνία που έχει μάθει να αναγνωρίζει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά στο τραύμα. Αν διαφοροποιήσε στο πώς εκφράζεσαι συναισθηματικά από τους γύρω σου αντιμετωπίζεσαι με καχυποψία, ακόμα κι αν έχεις βιαστεί.

Το Unbelievable μπορεί να μην το «φωνάζει», αλλά είναι σαν ανανεωτικό αεράκι στο τοπίο των crime series, μια άβολη, αλλά απαραίτητη και κυρίως ψύχραιμη κραυγή για μια πιο ανθρώπινη αντιμετώπιση των θυμάτων βιασμού, ώστε καμία Μαρί του πραγματικού κόσμου να μην πρέπει να περάσει ποτέ ξανά κάτι παρόμοιο με αυτό που θα δείτε στις οθόνες σας.

Υπάρχει μια καλά δομημένη ιστορία και οι σκηνοθέτιδες και σκηνοθέτες της σειράς την αφήνουν να πάει μόνη της, εστιάζοντας στις σημαντικές ηθοποιούς τους. Εκατό φορές να πούμε ζήτω στην ουσία, αλλά όταν απουσιάζει και η σκηνοθετική ματιά, τότε είναι ένα βήμα πίσω για την τηλεόραση της εποχής των πλατφορμών και του στρίμινγκ.

Δεν έχει κάτι υπέρτατο σε ερμηνείες ή σκηνοθεσία το Unbelievable. Έχει μια τρομερά δυνατή ιστορία. Και ορισμένες φορές αυτό είναι υπέραρκετο για να σε κάνει να απομυζήσεις μια τηλεοπτική σειρά ή ένα οποιοδήποτε περιεχόμενο.